Büyük endüstriyel ve finansal güçler sadece metaları değil, bu metaları üretecek ve tüketecek özneleri de üretirler. Bu üretim ve tüketim mekanizmasına biyopolitik bağlam denebilir; yani üretim ve tüketim çarkını sonsuza değin döndürecek ihtiyaçları, toplumsal ilişkileri, bedenleri ve zihinleri üretmek. Kısacası tüketenleri olduğu kadar üretenleri de üretmek. Biyopolitik bağlamda, hayat üretim için çalışmak ve üretim de hayat için çalışmak hâline gelir. Mesele yeni ihtiyaçlar, arzular ve bunları karşılayacak metalar üretirken ilgili öznelerin üretim ve tüketim döngüsündeki konumunun, bir metadan diğerine sürekli yer değiştirmesini sağlayabilmek. Dün son parçasını monte ettiğiniz kitaplığı yarın bir başkası alacaktır ama siz de onun çalıştığı firmanın ürettiği ayakkabıları giyiyorsunuzdur.
// Michel Foucault
Tüketimcilik giderek sayısı ve çeşitliliği artan ürün ve hizmetlerin tüketimini olumlar; insanların kendilerini ödüllendirmesi, şımartması teşvik edilir.
Modern kapitalist ekonomi ayakta kalabilmek için, sürekli üretimi artırmak zorundadır. Ama üretmek tek başına yeterli değildir, birilerinin de bu ürünleri alması gereklidir, insanların sanayi ne üretirse üretsin almalarını sağlamak için yeni bir etik ortaya çıktı: tüketimcilik.