Ömrün boyunca bir yetimin kalbini taşı.
Çekilen sabrın,merhametin,içtenliğin,güzelliğin yuvası orası.
Başını okşadığında kalbine ferahlatan bir su misali akışı gör.
Yaraya merhem olmanın sevincini yaşa.
Babasız çocuğu kanadının altına al,
Tozlarını silk, dikeni çıkar,
Onun neden bu kadar zavallı kaldığını biliyormusun?
Kökü bulunmayınca ağaç taze olur mu?
Boynu bükük bir yetim gördüğün zaman,
Onun karşısında kendş evladını öpme,
Yetim ağlayınca nazını kim çeker?
Öfkelenince kimler hoş görür?
Aman, dikkat et de ağlamasın.
Yetim ağladığı zaman koskoca arş titrer.
Esirgeyerek gözyaşını sil,
Şefkatle yüzünün tozunu al.
Eğer başından gölgesi gittiyse
Onu kendi gölgende besle.
Şeyh Sadi Şirazi