Merhaba kitapsever dostlarım
Kitabın Adı- Şeytanla Dans
Kitabın Yazarı- Lorraıne Heath
Kitabın Sayfa Sayısı- 400
Kitabı Çeviren- Buse Barış Katı
“Şeytanla dans etmenin bedeli cehennemi mesken etmektir.”
Londra sokaklarının karanlığından aristokrasinin zirvesine tırmanmış, adı cinayetle ve tehlikeyle anılan bir adam: “Şeytan Kont” Lucian Langdon. Ve sevdiklerini korumak için gerekirse şeytanın ta kendisiyle bile pazarlık etmeye kararlı, güçlü bir kadın: Leydi Catherine Mabry.
Kitaba başlarken klasik bir tarihi aşk romanı okuyacağımı sanıyordum ama Lorraine Heath beni çok şaşırttı! Hikaye, alışılmışın dışında çok cesur ve tehlikeli bir anlaşmayla başlıyor. Catherine’in birini ortadan kaldırması gerek, Lucian’ın ise geçmişinden gelen ve sokaklarda beraber büyüdüğü kadını bir “leydi” gibi sosyeteye hazırlayacak birine ihtiyacı var.
Peki ya bu karanlık anlaşmanın ortasında, her iki karakterin de birbirinin ruhundaki yaraları saracağını kim bilebilirdi?
Diyaloglar o kadar zekice yazılmış ki, okurken hem karakterlerin gururlu duruşlarına hayran kalıyorsunuz hem de aralarındaki çekim ekranı yakıyor! Eğer entrika, sınıf çatışmaları, sokak çetelerinin hüzünlü geçmişi ve nefretten doğan güçlü bir tutku arıyorsanız, aradığınız kitap kesinlikle bu.
Siz bu kitabı okudunuz mu? Lorraine Heath kalemini seviyor musunuz? Yorumlarda buluşalım!
Kitaptan Alıntılar
”Hatırlamanın unutmaktan daha sıkıntı vereceğini hiç bilmezdim.”
”Bazen bir şeyin hayalini kurmak, onu gerçeğini yaşamaktan daha çok memnun eder.”
”Bir insanın başarılarından çok hatalarından öğreneceğine inanan bir insanım.”
”Çaresizlik zaman zaman ahmaklığa sebep olurdu.”
.
.
Rai ve Kyle hikayesini okuyoruz.Yedi sene önce Kyle,Rai'nin koruması iken aniden ortadan kayboluyor.Seneler sonra birliğe bir amaç için dönüyor.Ama ne dönmek.Rai ise yerini korumak için evlenmeyi kabul ediyor,koca adayımız geri dönen KyleOlaylar düğünden sonra başlıyor.Birbirlerinden hem nefret edip hemde ölümüne arzu duymak arasında kalan ikilimizin yaşadıklarını okumakla kalmıyor onlarla yaşıyoruzEn can alıcı kısmı ise o son sayfalarıydi bakalım serinin ikinci kitabında neler olacak?
Neden yaşıyoruz? Hayattaki amacımız ne? Kitapta insanları sadece iyi ya da kötü olarak ayıramayacağımız harika bir dil ve hikayeyle anlatılmış. Hayatta kalmak ya da başarıya ulaşmak bazen insanlara normalde yapmayacakları şeyleri de yaptırabiliyor. Belki de hayatın amacı büyük başarılar kazanmak değil; anlamlı ilişkiler kurmak, vicdanımızı korumak ve kendi yolumuzu bulmaya çalışmaktır. Ama ne olursa olsun er ya da geç "atları da vururlar".
Bazen insan hayattan değil, kendinden kaçar!
Nihan Kaya’nın kitaplarını okurken genellikle çocuklarla, aileyle, toplumla ilgili güçlü eleştirilerle karşılaşmaya alışmıştım. Bu yüzden Disparöni ya da Yaşama Korkusu’nu okurken beni en çok şaşırtan şey, kitabın daha çok insanın kendi içine dönmesine neden olması oldu.
Kitabın merkezinde korku var ama bildiğimiz anlamda bir korku değil. Daha çok yaşamaya dair bir çekingenlik, kendi hayatının sorumluluğunu almaya dair bir ürkeklik, bazen de insanın kendi hakikatinden kaçması…
Kitabı okurken sık sık şunu düşündüm: İnsan gerçekten yaşamak istediği hayatı mı yaşıyor, yoksa kendisinden beklenen hayatı mı? Çünkü çoğu zaman bu ikisini birbirine karıştırıyoruz. Toplumun, ailenin, çevrenin onayladığı bir hayat sürerken kendi içimizde giderek küçülebiliyoruz.
Nihan Kaya’nın kitaplarında sevdiğim şeylerden biri, rahatsız edici sorular sormaktan çekinmemesi. Bu kitapta da bunu yapıyor. İnsanın kendine anlattığı hikâyeleri, kendini korumak için kurduğu savunmaları ve bazen kendi hayatının önündeki en büyük engelin yine kendisi olduğunu gösteriyor.
Kitap boyunca hissettiğim duygu biraz hüzündü. Çünkü insanın kendi hayatına yabancılaşması, kendi isteklerini yıllarca ertelemesi ve sonunda ne istediğini bile unutması düşündüğümüzden çok daha yaygın bir durum. Belki de bu yüzden kitap bana çok uzak gelmedi.
Nihan Kaya’nın bazı görüşleri gibi bu kitap da herkesin hoşuna gitmeyebilir. Çünkü insanın başkalarını eleştirmesi kolay, kendine dönüp bakması ise oldukça zor. Bu kitap biraz da bunu yapmaya davet ediyor. Suçu sürekli dışarıda aramak yerine insanın kendi korkularıyla yüzleşmesini istiyor.
Kitabı bitirdiğimde elimde kesin cevaplar yoktu. Ama bazı iyi kitaplar cevap vermekten çok soru bırakır. Disparöni ya da Yaşama Korkusu benim için tam olarak böyle bir kitaptı. Bitince
" Bir insanın umudunun olması hayat kurtarıcı bir seçenekti."
Selam Bilim ile kurgunun harika bir şekilde harmanlandığı, ilgi çekici, merak uyandıran aynı zamanda da bilgi dolu bir kitap okudum #biomortem
Bilim ile kurgunun bir arada olduğu deyince okurken sıkılacağınız, herkesin anlamasının mümkün olmadığı bilimsel terimler ile dolu bir kitap olduğu izlenimi bırakmayı hiç istemem çünkü bir bir kitap değil. Aksine herkesin çok rahatlıkla okuyup adapte olacak keyifli bir kitap ve yazarın tarzını, anlatımını da çok beğendiğimi de belirtmeliyim
Ölüm ,ölüm sonrası hayat ve ölüm sırasında yaşananlar hakkında hiç düşündünüz mü Bu kitabı okurken bolca bu konuda düşüneceğinize eminim ancak ispat edemem
Falin kansere yakalanmıştır ve kalan zamanının azaldığını bilmektedir. Biomortem isimli bir şirkete başvurur. Çoğu şirket ölümden sonra bedeni korumak için dondurmaktadır. BioMortem'in özelliği ise canlı iken dondurmaları ve kendilerine ait özel tekniklerinin olmasıdır. Falin de tedavisi bulunasıya kadar bedeninin dondurulmasını ister.
Şirkete gittiği zaman ona yapılan testler ve konuşmalar esnasında okuyucu olarak biz de Falin'i ve geçmişini öğreniyor, onu daha yakından tanıyoruz.
İnsan vücudu, ölüm anı, ölüm sonrası vücuttaki olaylar gibi durumlar hakkında bilgi alırken farklı konularda da anlatılanlara eşlik ediyoruz. Ben mitokondrinin hikayesini çok beğendim mesela
Falin ile beraber bu eşsiz deneyimi yaşarken bir insan olarak ben olsam ne yapardım diye düşündüm
Siz olsanız dondurulmak ister misiniz?
Ölümden dönenlerin anlattığı ölüm sonrası deneyimlere inanıyor musunuz?
Baba fedakarlığı
Puan vermedi·159 syf.·
2026 11. kitabı
Kitap, bize anlatılan ya da ilk bakışta gördüğümüz "gerçeklerin" arkasında ne kadar büyük fedakarlıklar ve acılar gizlenebileceğini hatırlatır. Zehra’nın babasından nefret ederek büyümesi, aslında babasının onu korumak için kendini feda etmesinden kaynaklanmaktadır.