Öznur Hoca
@kova07
MEB/ Tarih öğretmeni
Antalya/Isparta
1983
116 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Hükümdar ölümü kul ölümüne benzemez.1000Kitap
Puan vermedi·144 syf.··
Beğendi
·2024 1. kitabı
·271 günde okudu
·Okunma: 07 Temmuz 2024 19:28
Zülfü Livaneli'nin her eseri gibi bu da okunmaya değerdi. Başlıktan da anlaşılacağı üzere Osmanlı Devleti'nde ne padişah ne devlet adamı ne de cariye olmak kolay değil.. Bu kitap bana Sadrazam Rüstem Paşa 'nin Kanuni Sultan Süleyman' ı Şehzade Mustafa'nın cenazesinde ağlarken gördüğünde ;
-Padişahım neden üzülüyorsunuz emri siz verdiniz? dediğinde Kanuni 'nin:
-Ey Rüstem; ne devlet senin ne de oğul senin ...
Demesini hatırlatıyor.Kitabi okurken Hem Padişah İbrahim'e kızıp hem de onu insan olarak ele alıp empati kurup yaşadıklarını anlayabiliyoruz .Ölüme yakından taniklik etmiş,kafeste her an öldürülme korkusu yaşayan bir şehzadenin iktidara gelmesiyle başlayan gücünü ve günün sonunda ölümle biten vazgeçilmez sonunu okurken Osmanlı'da ne Şehzade olmanın ne de padişah olmanın o kadar eğlenceli olmadığını farkedeceksiniz.
17.yy Osmanlisinin kaynayan kazaninda Livanelinin usta kalemiyle bir Padişahı ve bir hadımı yanyana ele alıp ikisinin gözünden olayları farklı şekillerde değerlendirme şansı bulacağınız bu kitabı okumanızı tavsiye ediyorum.İyi okumalar
Reklam
Vatan uğrunda ölen varsa vatandır.
Halide Edip Adıvar o edebi bir kimlikten öte tarihimize ışık tutan ayna misali.Ayna da kendimizi ,geçmişimizi ,nereden nereye geldiğimizi bize hatırlatan bir yansıma.
Bir tarih öğretmeni olarak okumaktan en zevk aldığım kitaplar elbette tarihi romanlar hele o dönemi yaşamış bizzat sindirmis yazarların kitapları bir başka.İste onlardan biri de " Ateşten Gömlek".
Mondros sonrası yapılan isgallerle başlayan direniş hareketi sadece dışarıya degil içeride de türlü düşünceye karşı verilmişti .İstanbul 'dan Anadoluya geçip burada yeni bir tarih yazmak, Vatanı işgalden kurtarmak isteyen Peyami,ihsan,Ayse,Cemal daha binlerce isimsiz kahramanın kitabı Ateşten gömlek...
Halide Edip'in bu eseri tam bir ana kaynak niteliginde.Bati cephesinin kanla dolu muharebe yılları öyle içten, öyle coşkulu, öyle hüzünlü aktarılmış ki kitapla bütünleşiyorsunuz. Bir taraftan verilen mücadeleleri bizzat yaşarken diğer taraftan romanın kahramanlarının hayatlarına,ruhsal dünyalarına dalıp gidiyorsunuz . Ayşe'nin İzmir'e girme hayali,İhsan'in Ayşe'ye olan aşkı ve Peyami'nin bende burdayım diye bağıran sesi ve bunların hepsini bize yaşatan Halide Edip'in usta kalemi...
Sözlerimi bitirirken bu ülkeyi gençlere emanet eden Mustafa Kemal bugün kendi tarihinden bir haber olan gençlik karşısında nasıl bir tepki verirdi merak ediyorum.Milli mücadele dönemini anlatırken gençlerin gözünde gördüğüm tepkisizlik karşısında üzülmemek elde degil.Bu ülke bizim; dilimize, kültürümüze, tarihimize lütfen sahip çıkalım.Tarihimize ışık tutan bu tür romanları okumaya gayret edelim.
Genç kız kalbi ya da tüm kadınların kalbi de diyebiliriz:)Edebiyat
Puan vermedi·100 syf.··
Beğendi
·2022 47. kitabı
·31 saatte okudu
·Okunma: 05 Aralık 2022 18:16
Mehmet Rauf'un okumuş olduğum ilk eseri.Son dönemde biraz da Türk klasiklerine ağırlık vermek istediğim için Mehmet Rauf merak ettiğim yazarlar arasında yerini aldı.
Kitapla ilgili düşüncelerime nerden başlasam bilmemekle birlikte kitabın en şaşırtıcı noktasının son sayfalarda olduğunu söyleyebilirim . Romanımızın erkek karakteri olan Behiç bana " Hadi canım sende mi ?" gibi bir şaşkınlık va hayal kırıklığı yaşattı.
Bir an kendimi Pervin 'in yerine koyup haklısın demek istedim..Oysa ki gerçek aşkı bulup tüm saflığı ve hissiyatı ile kendini ona saklamış ve beklemişti tam da herşey güzel gidiyorken bu son hiç olmamalı ve biz okuyucular umudumuzu koruyabilmeliydik.
Kitapla ilgili çok detaya girip merak duygusunu öldürmek istemediğim için kitabı okumanızı tavsiye ediyorum.
Mehmet Rauf 'un yazım biçimine gelecek olursak İstanbul Türkçesi ile yazılmış dil olarak gayet akıcı ,okurken bile bir şiir okuyormuş hissi veren bir kitap.
Türk toplumunu, erkek ve kadın dünyasını,bugün bile hala değişmeyen kadına bakış açısını çok iyi bir şekilde yansıtmış.
Bir idam mahkumun son günüEdebiyat
Sefiller'den sonra Victor Hugo'nun okumuş olduğum ikinci kitabı. Yine içime içime işleyen bir kitap.Bu kitapla birlikte idama karşı bakış açım değişti.Son dönemde özellikle kadın cinayetleri ,çocuk istismarlarının artması verilen cezaların yetersiz olduğunu , her akşam haberlerde yine mi dedirten olaylar idamın gerekli olduğunu düşündürüyordu.Bu kitaptan sonra bir idam mahkumun üstelik taksirli suçtan hüküm giyen bir mahkumun iç dünyasına yakından tanıklık etmiş oldum ve onun kadar verilen cezanın, ölüm cezasının uygulanış biçiminin ne kadar zalimce olduğunu gördüm.Victor Hugo kitabın başında yaptığı önsözde idama karşı olduğunu idamların suçu azaltmadığını açıkça ifade ediyor.Idam yerine ceza alan kişinin iyileştirilmesi , onu suça iten nedenlerin belirlenmesi gerektiğini, sadece kişinin değil onunla birlikte ailesinin de bundan ciddi zararlar alabileceğini dile getiriyor.O dönemin Fransa'sının siyasi ve toplumsal yapısına hiç değinmek istemiyorum feodal sistemde insanlığını kaybeden bugün bile sözde insan haklarından bahseden Avrupa 'nın geçmişine ayna tutarak yüzüne vuruyor.
Kitapta en sevdiğim cümleye gelecek olursak;
Öldürmek neye yarar? Hapishaneden kaçabileceğini söyleyerek itiraz edeceksiniz, öyle değil mi? Nöbetçileriniz görevlerini iyi yapsınlar. Demir parmaklıkların sağlamlığına güvenmiyorsanız,hayvanat bahçelerini açmaya nasıl cesaret ediyorsunuz?
Kitabı okumayı düşünenlere tavsiye ederim.Kitap gayet akıcı,basit,düz bir anlatıma sahip,okurken kendinizi mahkumun yerinde hissedeceksiniz.
Yaşadığın hayattan pişman mısın?Edebiyat
Ama esas sorun yaşayamadığımız için pişmanlık duyduğumuz hayatlar değil.Sorun pişmanlığın kendisi.Büzüşmemize,kuruyup kalmamıza,kendimizin ve bütün insanlığın en büyük düşmanı olduğumuzu hissetmemize neden, pişmanlığın ta kendisi. Olası hayatlarımızdan herhangi birinin bundan daha mı iyi yoksa daha mı kötü olacağınız bilemeyiz.O hayatlar yaşanıyor evet ama biz de yaşıyoruz ve asıl bu yaşantıya odaklanmalıyız. Kitabın sonlarına gelirken gerçekten güzel bir özet olmuş.Hepimizin bu hayatta pişmanlıkları ve olmak istediği hayatlar olmuştur.Yazar bu konuda bize bir bakış açısı oluşturmuş ve istenilen her hayatta iyi ve kötünün birlikte olduğunu gözler önüne sermiş.İstediğimiz hayatta da aslında mutlu olabilmenin muamm olduğunu o yüzden bu ana kök hayatımıza odaklanmamızı belirtmiş. Okumak isteyenlere tavsiye edebileceğimbir kitap .Şimdeden iyi okumalar