anladığımı hissediyorum varoluşu, ya da
varoluşumun ufak bir parçasını; ancak sanatımla,
bileşik hazlar aracılığıyla;
kişisel evrenim vezin kurallarına uyarsa,
bulacaktır vezinli bir mısra bence
galaksiler de.
hayatta olduğumuza inanıyorum haliyle,
ve sevgilimin bir yerlerde yaşamayı sürdürdüğüne;
eminim yarın saat altıda
uyanacağıma, yirmi iki temmuz’da
sene bin dokuz yüz elli dokuzda;
ve günün muhtemelen iyi olacağına;
o halde şu çalar saatimi kurayım.