“ İnsanlar şehir gibiydi. Bazı kötü yönleri var diye bütün şehirden nefret etmezdiniz. Sevmediğiniz yanları, birkaç tane tehlikeli ara sokağı ve mahallesi olabilirdi ama bir şehri yaşanır kılan şey iyi yönleriydi.”
Odysseus başını eğiyor. “Doğru. Ne var ki şöhret acayip bir şeydir.
Bazıları öldükten sonra ün kazanır, bazıları da yok olur gider. Bir neslin hayranlık duyduğu şey diğer nesillerin tiksintisini uyandırır.” Geniş ellerini iki yana açıyor. “Hafızaların kıyımından kimlerin kurtulacağını bilemeyiz. Kim bilebilir ki?”