Ayberk
@krebyale
51 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
10/10
2021 19. kitabı
Muhteşem bir kitaptı. Okumak için geç kaldığım için utandım. Bu ülkeyi bize emanet etmiş Ata'mızı tanımak bilmek görevimiz. Tekrar gururlandım, ilk defa okuduklarıma şaşırdım. Bizi yobazlıktan kurtarmış, sömürge olmaktan kurtarmış Atatürk'e çok fazla şey borçluyuz.
8/10
2021 16. kitabı
29 nisan 2021 de ekranlarda yerini almadan bitirdim nerdeyse bir solukta. Yeteri kadar tatmin etti mi hayır akıbeti ne olduğu bilinmeyen bir sürü karakter var, sonraki halleri ne oldu bilmek isterdim. June Serena Fred Luke Nick Emily yazar size niye yer vermemiş acaba.
Ah Lydia teyze senle ilgili ne hayallerim vardı hepsi bakış açısı değişince yok oldu. En çok o mutlu etti sanırım. Distopik bir kitap olsa da hiç olası değil değil!! Kötülerin gemileri yürümesin yoksa bu tarz hayal güçleri uygulamaya konsa vay halimize
8/10
2021 13. kitabı
Ne mutlu ki bana böyle bir babaya ben de sahibim, eşitlikçi anlayışa sahip, sevgisini dilediği gibi göstermekten kaçınmayan, kız çocuğu sahibi olmanın önemini, kıymetini bilen bir baba her eve lazım. Emre Kongar'ın kızlarına yazdığı mektuplardan oluşan bilgi birikimini aktardığı, tatlı nasihatların olduğu en son da tüm kızlara yazılmış son mektupla keyif alarak okuduğum, tüm kızların okuması gereken kitaplardan. İyi ki kitaplar var
Puan vermedi·118 syf.·
2021 12. kitabı
Kuraldışı yayıncılığa ait çoğu kitabı keyifle okumuşumdur. Özellikle Nil Gün'ün kitaplarını ve bilinçaltı cdlerini de çok severim. Bu kitabı da sevdiklerim arasına koyabilirim. Özellikle etkisel ve tepkisel insan olma arasındaki seçim ile hayatımızda yaratacağımız değişim değerli bir bilgidir. Farkındalık yaratan herşey değerlidir. Her kitap yeni bir ufuk açar, okumaya devam...
10/10
2021 11. kitabı
Kitapta yazılanların sadece bir hikaye olmasını, hiç kimsenin yaşadığı şeyler olmasını çok isterdim. Yaşanmış bir hikaye olmaması, bu acıların birileri tarafından benzeri şekilde belki de şu an bile yaşandığı gerçeğini malesef değiştirmiyor. Tüm bu acılar ütopik olsaydı cennette yaşıyor oluyorduk belki de...
