üzerimizdeki ölü toprağını dağıtacak tek şey insan canlılığı, yalnızca bir insanı seyretmek bile kâfi gelebiliyor; işlek bir caddenin cümbüşünü izlemek, parkta neşeyle oynayan ve gülüşen çocukları izlemek, raflarını düzelten esnaf amcayı izlemek.. insan canlılığı; başka bir şey, hayat orda gizli.
Şair şöyle diyor:
"Babalar paltolardır; gri, yeşil, lacivert
Her pederin pederi kendi yüreğine dert." Öyle. Babaların paltoları kokusu ile hatırlanır. Çünkü Çocuk babaya koştu mu, paltosunun içinde saklanır. Kimi tütün kokar, kimi yün. Benim babam hastane kokardı.