“Şu anda, sana güzel bir söz söyleyebilmek için, on bin kitap okumuş olmayı isterdim,” dedi: “Gene de az gelişmiş bir cümle söylemeden içim rahat etmeyecek:
Seni tanıdığıma çok sevindim kendi çapımda.”
Yok ama, ders mers yok, hayat böyle bir yer değil. İnsan istiyor ki, her şey birbiriyle bağlantılı olsun, işaretleri takip ederek bir sonuca ulaşılsın ve o anda bir aydınlanma yaşansın. Ama olmuyor.
Oyalanıyorum yani, boş zamanım kalmasın da seni düşünmeyeyim diye hobi manyağı oldum diyebilirim. Bütün bu çabadan yorgun düştüğümdeyse kendi içime kıvrılıp bir güzel yatıyorum.