Yağmur
@krinn
Tüm bu dünyadan, insanlardan ve beklentilerden hoşlanmıyordum. Hayatımı bir odanın içinde kitaplarla geçirsem kendimi daha iyi hissederdim ama bunun doğru olmadığını da biliyordum, bu yüzden deniyordum ve onlarla vakit geçiriyordum. Iletişim kurup onları anlamaya Çalışıyordum ama insan dediğimiz, o kadar da karmaşık bir varlık değildi ve beni asıl deli eden buydu, ben kocaman bir derinliği düşünürken olup biten çoğu şeyi öyle sığ geliyordu ki insanlar yüzünden sürekli hayal kırıklığına uğruyordum.
Bazen insanların arasında olmak iyi geliyordu ve onlara doğru daha çok koşmak istiyordum ama geri kalan süre boyunca, ayaklarım kanayana kadar aynı insanlardan kaçmak istiyordum. Onlara bakınca sadece sahtelik ve boşa giden saatler görüyordum.
Onun bu kadar detaylı ve derin düşündüğünü hiç bilmiyordum. Bazen ne kadar da bencil olabiliyorduk.