Emrullah

Ve biz giderek en derin,en dipsiz karanlıklara doğru kayıyor,karanlığın tam kalbine gömülüyorduk.
Sayfa 164·Kitabı okudu
Reklam
Ne olduğunu tam anlayamadığım,belirsiz bir kaygının heyecanı içindeyim. Şu dünyada minnacık bir noktayım,bir hiç..
Sayfa 122·Kitabı okudu
Alıntı
Sessizlik o denli güçlü ki,insanın yüreğini basbayağı sıkıştırıyor;oysa düşünceler boşlukta sonsuz bir akıl içinde ve ben tıpkı bizim köy gibi usulca toprağa yapışmış sayısız köy görüyorum. Hareketsizlik.Sessizlik.
Sayfa 121·Kitabı okudu
Alıntı
Her şey beni kendine çekiyordu;ama ben arada kalmıştım,bunların hiçbirine yetişemiyor,görünmez,güçlü bir elin görünmez kırbacının darbeleriyle”ara yerde”dönüp duruyordum.
Sayfa 91·Kitabı okudu
Alıntı
Hayat bana baştan sona saçma geliyordu..ve ölümüne sıkıcı. İnsanların yalnızca sözde acıyıcı ve sevgi dolu olduklarını görüyordum;gerçekteyse-belki kendileri bile bunun farkında değillerdi,ama-hayatın genel akışına teslim olmuşlardı.
Sayfa 89·Kitabı okudu
Reklam