Ah benim şu ipe asılmış fakat Umut içinde bekleyen hayallerim
Ne olacak sizinle bu gidişatımız
Nereye kadar sürecek bu umutlu bekleyiş
Mutsuzluk bi meyve vermeyen çiçekti kimseye satamadım
Mutluluk bi altın idi elimdeki değeri bilemeden uçurdular gitti
Aradım dışarda mutluluğu kimse vermedi
Döndüm iç aleme orası daha karışık idi
Nereye bu gidiş dedim
Kafamda bi ton soru vardı
Nerden başlanır her yeri solmuş bir bahçeyi biçmek için
Sonra döndüm kendime
Kendimi yine elime alıp
Yine ben iyileştirdim .