Hakan Ertürk
@krutrena
brecht'i, tanpınar'ı, einaudi'yi, mednyánszky'yi, caravaggio'yu, ruhi su'yu, söğüt ağacını, nwakaeme'yi, krivetz rüzgârını, hayvanı, suyu ve yıldızları severim.
mihail bulgakov'un 1925'te yazdığı, türkçeye köpek kalbi olarak çevrilen kitap. buradan sonrası kitap hakkında spoiler içerir. bulgakov vermek istediği mesajlar için kullandığı metaforları, karakterleri, isimleri ve terimleri kurguya çok iyi bir biçimde yedirmiş. kitap, ilk kısımlarında kendi başına dolaşan ve üzerine kaynar su dökülen bir sokak köpeğinin gözünden anlatılıyor. burada şarik adlı sokak köpeği, ekim devrimi öncesi açlık, sefalet içerisindeki rus insanını sembolize ediyor. öyle ki, başıboş dolaşan şarik'in beyninde dünya mahvolmuş bir dünyayı temsil ediyor. bulgakov kitapta burayı çok iyi resmetmiştir. daha sonra ise başıboş dolaşan sokak köpeği şarik'in karşısına filip filipoviç adında bir bilim insanı çıkıyor ve şarik'e oldukça değerli bir krakov sucuğu verip peşinden gelmesini sağlıyor. burada karşımıza çıkan filip filipoviç adlı bilim insanı ise bolşevik ihtilalinin önderi vladimir lenin'i temsil ediyor. bulgakov burada, rus toplumunu bilinmeze doğru peşinden sürükleyen lenin'e atıfta bulunuyor. filip filipoviç peşinden sürüklediği sokak köpeğini evine götürüp burada sokak köpeğine yaşamadığı güzellikler sunuyor. şarik, şımaran ve yedikçe yiyen bir hayvan oluyor. hayat şarik için harika bir biçimde devam ederken bir gün hayatını kaybeden bir adamın er bezleri ve hipofiz bezi köpeğinkiyle değiştiriliyor ve günler sonra köpek; ahlak yoksunu, biçimsiz ve kötü bir insana dönüşüyor. sonradan insan olan bu köpek ruhlu yaratık sovyet bürokrasisinde kendine yer buluyor. bulgakov'un asıl eleştirisi ise budur: arsız ve yüzsüz, sonradan insan olabilen kötü duruşlu bir yaratığın bile, yeni sovyet düzeninde rahatlıkla kendine yer bulabilmesi. kitap bu nedenden dolayı yasaklanıyor ve yazılışından yaklaşık altmış sene sonra yayınlanabiliyor. kitapta bulgakov,
Steinback yazsaydı beni, aslında ne kadar güçsüz bir adam olduğumu dizseydi satırlara ya da Sabahattin Ali yazsaydı beni, güçsüz ve unutulmuş bir adamın bile içini doldurabilseydi. La Fontaine yazsaydı beni, kuş olsaydım uçursaydı. Beckett yazsaydı beni, o'nu bekleseydim. Veyahut da bir Tanrı yazsaydı beni, peygamber olsaydım.
Hakan Ertürk
, 2018 okuma hedefini ekledi.2018 OKUMA HEDEFİ
8/40 kitap - %20 tamamlandı
8 kitap okudu
40 kitap
1.024 sayfa
6 inceleme
0 alıntı