Çevremizdeki insanların mutluluğundan sevinç duyabilmek, iyi bir kalbin işaretidir. Kararmış kalpler, başkasının mutluluk ve sevincini sanki kendilerinden çalınmış zanneder. Haset, yüreğin kuduzudur.
Sen de Eylül gibiydin
Yapraklarımı çalmıştın içimden.
Solgun kimsesizliğime
Sararmış hüzünler dökülmüştü.
Üstüne basa basa gitmiştin.
Ve ben
Çıplak ağaçlar gibi yalnız,
Bütün yeşillerini yitirmiş.
Aşkın kötü tarafı insanlara verdiği zevki eninde sonunda ödetmesidir. Şu veya bu şekilde...
Fakat daima ödersiniz. Hiçbir şey olmasa, bir insanın hayatına lüzumundan fazla girersiniz ki bundan daha korkunç bir şey olamaz...