Kübra Aksoy
@kubaksoy
Eczacı
81 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
edebiyat eserlerinden çıkarak, hem eserler arası, hem de eser gerçek arası karşılaştırmalı, bir kaç kavram üzerinde, (örneğin tolstoy-vicdan, suç ve ceza-adalet) entelektüel kapasitesi bence çok yüksek, çok seviyeli metinler. bi güzelliği, meselelerin pek de bakılmayan yönlerini tutuyor olması, entelektüel kapasitesi yüksek çünkü bahsi geçen kültler, yazarlar, olaylarla ilgili en azından fikir sahibi olmak gerekiyor. tüm denemeler etkileyici ve ufuk açıcı, son bölümü "yazı neyi kurtarır”da edebiyat ve yazın içinde, tam da "sessizin payı"na el koymakla sessize payını vermenin birbirini yok eden diyalektiğinden bahsediyor, baya derinden. bir de kemalettin tuğcu ve orhan kemal eserleri üzerinden yürüttüğü yoksulluğa bakış okumasını da ayrıca belirtmek isterim, yine isminin iddiasına uygun olarak, ifade edilmeyenleri ifade etmesi bakımından çok güzeldi
. İlk kez Nurdan Gürbilek okudum, muhtemelen ilk okunacak kitabı bu değildir. edebiyatseverler için edebiyat eleştirisi vizyonu edinmek adına da okunabilir diye düşünüyorum.
Reklam
Üstad Necip Fazıl’ın kendi varoluşunun “asıl amacı” olarak ifade ettiği eseri. Bir harita kesinliğinde ideal islam toplumunun çerçeve ve iç yapısını madde madde her sahada çizer, bu idealize müslüman ülkenin/toplumun önündeki engelleri, mevcut vaziyetin sebeplerini ve süreçlerini tespit eder. Kimi noktalarıyla çok çarpıcı ve iç burkucu, kimi kısımları bana kalırsa tartışmaya açık bir ütopya tasavvuru; erişilmesi bugünün dünyasında artık ne yazık ki mümkün olmayan bir toplum ve devlet yapısı… Fakat üstad büyük bir fikir adamı, bugün bana imkansız görünen üstadın engin ufkuna doğduğuna göre, çizdiği bu dinamik islam toplumunun tohumları kendisinin de ifade ettiği gibi az da olsa içimizde mevcut ise, yani tohum varsa umut da vardır. Bu öz ve gerçek ruhun uyanmasını sağlayacak bilinci oluşturmak, diri tutmak adına müslüman nesillere okutulmalı..
Kitabın isminden mütevellit, sistemli bir okuma alışkanlığı kazanmada, okuduklarını hatırlama ve yaşama entegre etmede rehber olacak tavsiyeler ve görüşler bulacağınızı zannediyorsunuz, ben öyle zannettim, ve fakat, kitap tamamen bir hayal kırıklığı. Çok yüzeysel ve kısa bir kaç tavsiyeden sonra bir kitap tanıtım broşürü okur halde buluyorsunuz kendinizi. Ve bu kitaplar da evrensel, her kesimden okura hitap edecek özellikte olmaktan ziyade, alan okumaları diyebileceğim türde eserler. Kitap tanıtım broşürü dedim, çok fazla alıntı içeren bir broşür. Yani yazarın tamamen öznel olarak seçtiği bir kaç eserden yine son derece öznel olarak seçtiği alıntıları okuyorsunuz sayfalarca. Bu eserler elbette son derece kıymetli ve belki de gerçekten okunması gereken eserler. Ahmet Nedim Hoca ilk evvel ne okumamızı öneriyor derseniz amenna, kitabı okuyun. Fakat yine de hocanın kitaplarla ilgili tahlillerini bulamayacaksınız. Eğer ismindeki ve arka kapaktaki iddia üzerine okuyacaksanız, ciddi hayal kırıklığı yaşayacaksınız.
Oku ve İçine doğduğun dünyaya, düzene, karmaşaya, dingin, basit ama sığ olmayan bir gözden bak. İlkel sayılabilecek tarafları elbette var ve elbette koskoca bir medeniyeti hiçe saymak doğru değil ama zaman zaman sakinleşmek ve arınmak için bu bakışa ihtiyacımız var.
Kötülüğün, zaafların, bağlanma ve tutkuların, acının, sorgulamaların hiç olmadığı bir gerçekliğin vaad ettiği şey bir mutluluk hali midir? Yoksa mutluluk, seçimler, mücadele, acı ve savaşlarla kazanıldığında - kimi zaman kaybedildiğinde- mı anlamlı ve değerlidir? Daha basitçe, mutsuzluğun olmadığı bir toplumda mutluluktan söz edilebilir mi? Tam bu ikileme düşürüyor, cevap vermeden de bırakıyor okuyucuyu.
Kitabın son bölümünde Mustafa Mond'la Vahşi arasında geçen diyalog beni en çok etkileyen kısım. Tam olarak ne okuduğunuza karar vereceğiniz an (evet bence her okur kararını kendisi verecek), bir distopya mı yoksa ütopya mı?
Reklam