fatıma

“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
neden bilmiyorum hep kulaklarının arkasına sürerdi parfümü. belki de görünmesin diye.
benim için en iyi şeyin gerçek olmayan yerde gidip yaşamak olduğunu anlamaya başlıyorum.
niçin, ne hakla, ne oluyor bana ifadesiyle yuvarlarında tek başlarına yaşayan gözler.
ölümün içeri girip şapkasını dizlerinin üzerine koyarak oturabileceğini ve vaktin geldiğini size söylemek için gözlerinizin içine bakabileceğini hayal etmek yine de eğlenceliydi.