Huzur bulmak için, hayata tutunmak için, yeniden başlamak için, dik durmak için, gülmek için nedenler arıyoruz ya hani. Çocukların yüzlerine bakın. Tekrar düşündüğünüzde bundan daha güzel bir neden bulamayacaksınız...
Çocuklar annelerinin hayatına kuşlar gibi gelir... Hani yolunu şaşırmış da sanki açık bir pencereden girmiş evin içerisine, öyle şaşkın, öyle çaresiz, öyle uçarı... Anneler ise çocuklarıyla birlikte, bir de kalp kuşu getirirler dünyaya. Çocuğu hayata salıverirken, o kuş gelir yüreğe iyice yerleştir. Çocukların her sevincinde, her kederinde, her düşüşünde, her gözyaşında, her ayrılıkta kanatlanır, kanatlanır uçamaz. İşte tam da o anlarda, annelerin eli gayriihtiyari kalplerinin üzerindedir. Sadece annelere has olan bu hareket, göğüs kafesinin kapısını sıkıca kapatmak içindir.