kübra
@kubra_ph
Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi|Aşçılık
13 okur puanı
Şubat 2025 tarihinde katıldı
Çamların, zeytinlerin-o defne ve kocayemişler, naneler, devedikenleri, kar topları filan, adam yerine sayılmaz-bile bir çoğu, yapılara zarar vermesin diye önce diplerine kireç kuyusu açılarak, buna mukavemet edince bin senelik dallar yer yer budanarak, yine canını muhafaza eder de kurmazsa üç beş gün kötü kötü, düşman düşman bakılarak ve bir gece gövdesinde bir halat bağlanıp inim inim inletilerek, ne olursa olsun devrildi.
Böylece bir çok şeyler oldu. 
Reklam
Dünya değişiyor dostlarım. Günün birinde gökyüzünde güz mevsiminde artık esmer lekeler göremeyeceksiniz. Günün birinde yol kenarlarında toprak anamızın koyu yeşil saçlarını da göremeyeceksiniz. Bizim için değil ama, çocuklar, sizin için kötü olacak. Biz kuşları ve yeşillikleri çok gördük. Sizin için kötü olacak. Benden hikâyesi.
Yazarın kalemine dair okuduğum ilk eserlerden biri ve son olmayacak öylesine doğal ve olayları tüm içtenliğiyle anlatıyor ki okuma sırasında bazı bölümlerde duygusallaşmanız çok normal. Öykümüz Burgazadanın insanlarını,doğasını,denizisini,martısını ve daha fazlasını anlatmaktadır. Eserimizde yer yer kişileştirme sanatına başvurulmuştur ve çokça açıklayıcı anlatım ağır basmaktadır. Beni en çok etkileyen bölümlerden biri Ağıt bölümü olucak ki ekmek parasını denizden çıkaran Apostol efendiydi. İşini severek yaptığından olsa gerek ki bir gün kumbaros kayası civarında sandalda elleri ıstakoz ağını tutuyorken ağın büyük bir kısmı vücudunu sarıyor halde bulunmuş...
Bir diğer öykümüz de Barba Antimos, 80 yaşına geldiğinde ona kalan tek şey duvar hatıraları ve Maksim Gorki bıyıklarından tüten dumanıdır...
Antimosun namuslu seksen senesi duvar yapıp, duvar sıvayıp, duvar badanalayıp günün birinde mide ülserine tutulup mahcup ve kederli bir hâlde olacağını kim tahminin edebilirdi ki... tam kırk senedir yaptığı duvarlar onun büyük, acı, söylenmeyecek sırlarından en büyüğünü hissediyor heralde, bazı akşamlar onlara sırtımı yasladığım zaman zangır zangır titrediklerini duyuyorum. 
Sait Faik Abasıyanık
Son Kuşlar
Sait Faik Abasıyanık
Son Kuşlar
Bir tek bulutun, lekenin olmadığı yıldızlarla kaplı soluk yeşil gökyüzüne bakarsın, ılık havanın neden kıpırdamadığını, doğanın neden tetikte olduğunu ve kımıldamaktan çekindiğini anlarsın, çünkü doğa, yaşamın bir anı bile kaybetmekten korkmaktadır ve kaybedeceği o anı acımaktadır.
Reklam