kübra yalçınkaya
@kubraaa92
106 okur puanı
Şubat 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Jose Samarago bir gün bir kafede yemeğinin gelmesini beklerken “acaba bir gün hepimiz kör olsak nasıl olurdu?” diye düşününüyor. Akabinde sorusunu “biz zaten körüz, bakan körleriz.” diye cevaplandırıyor. Bu kitabın yazılma fikri böylelikle atılmış oluyor.
İlginç bir kitap. Basit bir konu derin bir duygu. Öncelikle kitapta yerlerin ve karakterlerin isimleri yok. Bu aslında hikayeyi kafamızda canlandırırken olabildiğince yakın çevreye inmemizi sağlıyor. Bir diğer özellik ise noktalama işaretleri. Samarogo o kadar özgürlükçü bir yazar ki, yazılarında noktalama işaretleri yazıların özgürlüğünü engelliyormuşçasına adeta onlara kafa tutmuş gibi..:) bu durum beni zorlamadı bir süre sonra alıştım.
Işıklar ancak gördüğün zaman sana yön verebilir. Tamamen gerçekçi bir anlatım. Hepimiz bir gün kör olsaydık, bir gün körlük gibi bir salgın olasaydı tam olarak bunlar yaşanırdı. Ne bir eksik ne bir fazla bir yer dışında. Kitabın bir bölümünde doktor ile koyu renkli gözlüklü kız beraber oluyorlar. Sadece burada “bu kadarına gerçekten gerek varmıydı” dedim.
Samaraga “körlük” le fiziksel olarak neler yaşabileceğimizi, nasıl zorluklarla karşılaşabileceğimizi anlatırken bir taraftan da bu durumdaki mevcut düzene, insanların aslında görürken de birbirlerini görmediklerine, devletin tutumuna dikkat çekerek ince bir dille eleştiriyor. Konu sadece körlük gibi görülse de körlük üzerinden siyasete, dine, devlete, insanın kendisine gibi bir çok konuya eleştiriyi barındırıyor.
Hem rahatsız edici hem mide bulandırıcı hem de sorgulatıcı ve düşündürücü bir roman. Keyifli okumalar..
Reklam
Romanın adı ve kapağı çok ilgimi çekmişti. Başkalarının Tanrısı deyince daha çok okurken düşündürücü bir şeyler beklemiştim. Ancak beklentimi karşıladığını pek söyleyemem. Biraz zorlama bir dram olmuş gibi geldi. Hikaye bana pek geçmedi. Kitap boyunca ajitasyon okuyormuşum gibi hissettim. Onun dışında konuşu genel olarak güzeldi. Vermek istediği mesaj da. Dili akıcıydı..
Kahramanımız ülkesindeki savaştan askere gitmemek için eşiyle birlikte kaçıp İsviçre’ye yerleşir. Onu unutacaklarını düşünür. Ancak evdeki hesap çarşıya uymaz ve askere çağrılır. Bir karar vermelidir. Ya çok sevdiği eşiyle birlikte kalmalı ya da vatanı için askere gidip savaşmalıdır. Vatan aşkıyla eşi arasında sıkışıp kalan bir adamın hikayesi..
Keyifli okumalar..:)
İnsan çoğu zaman çocuğuna nasıl davaranacağını bilemiyor. Yani nasıl bir anne baba olacağımızı anne baba olmadan bilemiyoruz. Ama çevremizdeki ebeveynleri gözlemleyerek en azından nasıl bir anne baba olmayacağımıza karar verebiliriz. İşte Kafka da bize nasıl bir baba olmamamız gerektiğini çok güzel anlatmış.
Kafka babasına daha önce hiç söyleyemediklerini bir iç döküş gibi derleyip mektup haline getirmiş. Bu mektup yine babasına ulaşamamış ama biz Kafka’nın çocukluğuna, babasının onun hayatını ne kadar etkilediğine, babasından nasıl korktuğuna dair daha bir çok şeyi öğreniyoruz.
İlk defa Kafka okuyacaklar için güzel bir tanışma kitabı. İçim burkularak okudum..:(
İnsanoğlunun Ay’a ilk adımı atmasından yaklaşık 100 yıl önce yazılmış bir kitap. Bu düşünce bile insanı heyecanlandırmaya yetiyor. Yazıldığı döneme rağmen işleyişinin bu kadar şimdiki zamana benzemesi ise gerçekten çok şaşırtıcı.
Amerikan iç savaşının bitmesiyle birlikte boşluğa düşen Gun Clup topluluğu başkanının bir önerisiyle heyecanlanıyorlar. Başkan Amerika’nın gücünü de kanıtlamak için uzaya bir top güllesi gönderme fikrini ortaya atar. Bu (o zamana göre) çılgın fikir kulüp üyeleri, Amerikan halkı ve hatta dünya tarafından büyük ilgi toplar ve desteklenir. Çeşitli ülkelerden maddi destek gelmeye başlar. Sonrasında bu yolculuk için hazırlıklar başlar.
Yazar bu süreci müthiş bir hayal gücüyle anlatmış. Yolculuk başarılı olmuş mu? Orasını okuyucuya bırakalım..:) Keyifli okumalar..
Reklam