"Eskiden,"
dedi Jiyeong içinden; "hastaların özgeçmişlerini tek tek bulup,
reçeteyi de elle yazarlardı. Zamane doktorları neyin zorluğundan
bahsediyorlarsa? Eskiden ofis çalışanları ellerinde bir tomar raporla amirlerinin kapısında imza beklerdi, zamane çalışanları zorluk
ne görmemişler. Eskiler pirinci elle serper, orakla biçerdi, zamane çiftçileri neyin zorluğundan bahsediyorlar?" Gerçekte kimse
böyle şeyler söylemiyor, çünkü günümüzde hayahn her alanında fiziksel emeği azaltan teknolojik gelişmeler yaşanıyor.
Ama söz konusu ev işi olduğunda kimse buna yanaşmıyor.
Jiyeong da insanların "ev işleri" konusunda nasıl ikiyüzlü
davrandığını ancak kendisi de bir ev kadını olduktan sonra
görmeye başlamışh. Kimisi, "Evde keyfine bakıyor," diyerek ev kadınlarını küçümserken, kimisi de, "İşleyen demir
ışıldar," diye kendilerini ve işlerini yere göğe sığdıramıyordu; ama kimse ev içi emeğin parasal değerini hesaplamaya
yanaşmıyordu. Sonuçta böyle bir hesap yapılırsa, birilerinin
çıkıp bu hesabı ödemesi gerekecekti.