Delal Ürün
@kubraurn
Kolektif varoluş salatası
Seni hiçbir dünya telaşına değişmedim ben. Evlerin ve kalabalığın ağırlığını sana üstün tutmadım. Yoksulluğun acısından hafif bilmedim acını. Yenilen herkesin boğuntusuydu kaybolduğum uzaklık, yüzün her bulutlandığında. Nereye gidersem gideyim seni yürüdüm hep. Sevincini bir barış, bir bayram sabahı gibi taşıdım içimde. Sesine güvendim, gözlerine en çok yakışan o sürekli yaz ikindisine.
Sayfa 7 - kırmızıkedi
Reklam
“İyi baba yoktur ve bu bir kuraldır; ama bu kusur yüzünden erkekler değil, çürümüş babalık bağları suçlanmalıdır. Dünyaya çocuk getirmekten daha iyi ne var, ama bazı çocuklara sahip olmak ne büyük haksızlık!”
İnsanlara aldırış etmiyordum, ama onların arasında olmam gerektiğine göre, sevinç gözyaşları , evrenin beni minnettarlıkla kabullendiğini gösterecekti bana. Çok iddialı olduğum düşünülecekti belki de, hayır öyle değilim; ben babasız bir çocuktum.
İnsan ırkının ihtiyaçlarına, hazlarına ve umutlarına yabancı olan ben, onu baştan çıkarmak için soğukkanlılıkla boşuna harcıyordum kendimi.
İnsan, törensel bir varlıktı yalnızca.
Reklam