kumrukitap
@kumrukitap
Neden saklamalı ki bir insan yazdıklarını, okuduklarını, çizdiklerini
öğretmen
lisans üstü
56 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Adam-Kadın…
Siz hangisi olmak isterseniz onun yerine koyun kendinizi, diyor yazar Jonah Axon. İsmi olmayan iki karakter üzerine kurulmuş bir hikâyenin sizi bu kadar içine çekebilmesi gerçekten çok etkileyici. Sayfaları çevirirken sürekli şunu düşünüyorsunuz: Kavuşacaklar mı? Sonu nasıl bitecek? Kadın ne zaman bırakacak kendini?
Bazen kadın oluyorsunuz; onun gibi saklanıyor, duygularınızı içinizde tutuyorsunuz. Bazen de adam… Sevginizi duyurmak isterken yüksek sesle susuyorsunuz.
Ben galiba bu hikâyede biraz “Adam” tarafındaydım. “Neden böyle yapıyorsun be kadın?” diye diye okudum kitabı. Ama adama da kızmadım değil. İnsan bazı duygularıyla en çok kendini yoruyor çünkü.
Yazarın bölümlerin arasına yerleştirdiği gezegen anlatıları da çok etkileyiciydi. Daha ilk bölümden, birbirine yaklaşması tehlikeli olan iki gezegen; Lapis ve Oasis anlatılmaya başlanıyor. Başta bağlantısını merak ediyorsunuz ama ilerledikçe her şey yerine oturuyor.
Gökyüzünde Lapis ve Oasis, yeryüzünde Adam ve Kadın…
Hepsinin ortak noktası ise petrikor.
Yağmurun toprağa kavuştuğu anda ortaya çıkan o eşsiz koku…
İşte kitap da tam olarak böyle hissettiriyor. Acıklı, dramatize edilmiş bir aşk okumuyorsunuz; kendinizi okuyorsunuz. Her satırda biraz kendi düşüncelerinizi, kendi suskunluklarınızı buluyorsunuz.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Birol ve Engin, İstanbul’da ev arayan iki üniversite öğrencisidir. Ev bulamamalarının sebeplerinden biri bekar ve öğrenci olmalarıdır. Engin’in abisi işte tam da burada devreye girer ve Engin’e yapay zekadan oluşan insansı robot gönderir “Cevriye “
Engin ile Cevriye’nin evli olduğunu ileri sürerek ev bulan gençlerimizin hayatı gittikçe değişmeye başlar. Cevriye ilk başlarda onlar için hayatı kolaylaştıran bir kadın robottur ama bu sıralarda olağanüstü şeyler yaşanmaya başlar. Balkona hayvan uzuvları atılmaya başlanır. Komşularıyla farklı olaylar yaşamaya başlarlar.
Daha fazla anlatırsam bilgi vermiş olur tüüüüm merakı kaçırmış olurum. Bu sebeple şimdilik burada kesiyorum. Sizleri farklı bir apartmana davet ediyorum. Yapay zeka, dünyamızı yavaş yavaş ele geçirmeye başlamışken bizler için konfor mu yoksa tehlike mi siz okurken karar veriniz .
Yaşadığın acı, üzüntü, kahroluş ne kadar derin olabilir?
Bir fikrin var mı?
Fikir yürütebilecek kadar sağlam bir psikoloji içinde olabilir misin?
Geç Kalan; sorgulamanın en diplerinde olan, kaybolabileceğin ve her satırda ama her satırda kendini bulabileceğin oldukça ağır bir kitap. Kırıldın, acıdın, üzüldün, şaşırdın, beklemedin… çok kolay yazılabilen cümleler değil mi? İşte yazar bu kolay gibi görülen cümlelerle bizi derinden vuruyor. Başarı da bu değil mi ? Ve başarıyor, ağlıyorsunuz satırlarda. Füruzan’ı kaybetmenin verdiği derin bir boşlukla boğuşan kahramanın yarım kalışını anlıyor Tufan. Yalnız hani öyle basit cümlelerle değil, devrik olsun ama olsun gibi de değil, etkilensinler de nasıl yazarsam yazayım gibi de değil. Kelimelerin anlamları birbirine öyle bir geçmiş ki ‘aa benim hissettiğim de tam da buydu’ diyebileceğiniz her şey art arda sıralanmış. Hem sevdiği kadının kaybı hem çocukluk (anne) travmasının bağlantısı ortaya çıkıyor. Travmalarımız bize geleceğimizi haber eder ve tecrübelerimizi şekillendirir. Tam da bu doğrultuda hayata bakan bir adam… kaybedeceğini biliyor, kaybediyor ve hayat yarım kalıyor . Bir daha gökyüzünde yıldız görünmüyor:(
🪻
Eric- Emmanuel Schmitt’ten Mösyö İbrahim ve Kuran’ın Çiçekleri 🪻
Moïse, babasıyla bir başına kalmış kendini arayan henüz on altı yaşında Yahudi bir genç. Cennet Sokak’ta varlığını kanıtlamak isteyip ilk suçunu işler. Babasından habersiz kumbarasını patlatır. Bu onun için iyi bir hazdır. Suçlara devam etmek amacıyla köşe başındaki Arap İbrahim’in bakkalına gidip her güne bir konserve çalar. Her gidiş dönüşü olmayacak bir yolun başlangıcı için büyük adımdır.
Mösyö İbrahim; Sufî inancıyla yaşayan, Kuran’ını bir pusula gören ve zamanla Momo’ya da bunu aşılayacak olan ana rolden biridir.
🪻
Moïse, hayalinde kurduğu kardeşi Popol’ü aramak ister. Annesi niçin onu bırakmıştır? Babası neden 16 yıl sonra çekip gitmiştir? İnsanlara nasıl yıkılmadığını belli etmelidir? Ve Mösyö İbrahim’i nasıl babası bellemiştir?
Tüm bunların cevabı aramak isteyen Momo, ruhani bir yolculuğa da çıkar. Bu Mösyö İbrahim sayesindedir.
🪻
Yahudi bir genç ile Sufi bir adamın önce arkadaşlığı sonra da baba-oğula evrilen ilişkisinin kaleme alındığı bir kitapla karşı karşıyasınız. Konusu, anlatımı ve gülümseten mesajları ile Paris’ten İsviçre’ye Arnavutluk’a Yunanistan’a İstanbul’a uzanan yolculuk. Buralarda Yaşayan halk için kullanılan minik minik ipuçları yumuşak bir kalemle ele alınmış .
.
Öteki kitaplarını da almalıyım
.
.
#mösyöibrahimvekuranınçiçekleri #reklam değil #okudumbitti #kitapalıntıları #kitaptavsiyesi #kitapönerisi #instagram #reelsviralvideo #viral #books #booksbooksbooks #bookstagrammer #doğankitap #keşfetteyiz
Okumak için beklettiğim kitaplarım olur benim. Bu kitap da onlardan biriydi. 4 günde okudum ve çok kızdım kendime. İçime öyle işledi ki. Belki de 90’lar, 2000’ler kuşağı olmam bunda etkiliydi.
“Vatan Millet Samatya”
İsim çok değişik gelebilir ilk bakışta. İstanbul’un üç farklı mekanından yola çıkıp kitabı da üç bölüme ayırmış yazar.
Vatan Caddesi, Millet Caddesi, Samatya.
İlkokul üçüncü sınıf öğrencisi Melek, yaşananları idrak etme çağının çoktan geldiği bir kız çocuğu. Anne baba sevgisini tamamıyla yaşayamayan üç kardeşin en küçüğü.
(Klasik bir yazı okuyacağımı sandım, sandığımla kaldım. Olaylar beklediğimden çok farklı ilerledi.)
Anne baba sevgisizliği ile büyümüş çocukların aslında tüm kötülüklere o kadar çok açık olduğuna şahit oluyorsunuz ki. Melek tüm bunları mizahi ve akıcı bir dille bize anlatınca oturup yutkunuyor ve sarsılıyorsunuz. Çocuklarını sevmeyen annesi, sadece annesini seven bir babası ve hayata karşı Melek’i evlatlık edinme hissi beliriyor ve kitap o an Millet Caddesi’ne geçiş yapıp Melek’in ergenlik döneminde yaşadıkları ele alınıyor.
Dönemin İstanbul’u, metro çalışmaları, maddi - manevi geçimsizlikler oldukça gerçekçi.
Vatan Caddesi bölümü ise tam ters köşe yapıyor ve Melek artık bizimle konuşmaktan vazgeçiyor. Konuşan artık Melek ve Kadim’in kızı merinos saçlı İnci ;) Uzun bir atlayış var. Melek evli ve kreşe giden kızı İnci artık anlatıcı konumunda. İnci annesi Melek’i anlatıyor. Babasından gördükleri şid*deti aktarıyor. Aileler arası kültür farkını ilmek ilmek işliyor . Son bölüm hele ki İnci’nin Turgut Özal cenazesinde kayboluşu beni benden aldı :(
Okumayı sökünce elma kızarması, kurdele takmak, sınıfta bazen sevilmemek, görünmez olmak, anne baba ilgisizliği, yabancılardan uzak durmanın sebepleri, siyasi ce*nazeler, mezhep farklılıkları…
