Puan vermedi·248 syf.··
Beğendi
·2026 26. kitabı
·7 günde okudu
·Okunma: 18 Nisan 2026 14:58
Yazarın Söyleme Bilmesinlerden sonra okuduğum ikinci kitabı.Şermin Yaşar’ın Altı Harfli Bir Tatlı kitabını okurken açıkçası çok büyük beklentilerle başlamamıştım ama sayfalar ilerledikçe kendimi hikâyelerin içinde buldum. Öyle çok çarpıcı olaylar yok belki ama zaten kitabın gücü de buradan geliyor gibi geldi bana; gündelik hayatın içinden, bizden şeyler anlatıyor..Konusu itibariyle duygusal yoğunluğu olsa da kolay okunan,akıcı,gündelik bir dil.Bu nedenle hikayeye kolayca dahil oluyoruz.Sanki Selime Teyze'yle parkta ya da pazarda karşılaşmışız gibi.
En çok hoşuma giden tarafı anlatımın doğallığı oldu. Bazı cümleler vardı, sanki bir arkadaşım bana bir şey anlatıyormuş gibi hissettirdi. Özellikle aileyle ilgili kısımlar ve çocukluk anıları biraz içime dokundu diyebilirim. Abartıya kaçmadan, küçük detaylarla duyguyu vermesi bence kitabı daha etkili yapmış.
Bazı hikâyelerde hafif bir hüzün var ama bu rahatsız eden türden değil. Daha çok insanı durup düşündüren bir his bırakıyor.
Genel olarak çok akıcı bir kitap. Öyle ağır ağır ilerleyen bir dili yok, o yüzden okurken zorlanmadım. Ama bitirdikten sonra aklımda kalan şeyler oldu, bu da benim için önemli. Kısacası, çok büyük iddiaları olmayan ama samimiyetiyle öne çıkan bir kitap olduğunu düşünüyorum. Çok şey vaat etmiyor gibi görünse de okuduktan sonra insanda bir iz bırakıyor.
Bir köy evinde yolları kesişen iki kadın;Selime Teyze ve Meltem...Daha önce kimselere söyleyemediklerini karşılıklı birbirlerine dökerler.Bir tarafta yaşlılık yalnızlığı,bir tarafta genç bir kimsesizlik.Hikayeyi ikisinden de sırayla dinleriz.
Selime Teyze çocuklarından habersiz sığındığı bu köy evinde,kimselere yük olmadan,bahçe işleriyle vakit geçirir.Ölüm kapısını çalana kadar oyalanmalıdır.Meltem ise kimsesizliğine sıkı sıkıya
Meltem’in hikâyesi daha en başından içimi burktu. Daha bebekken hem annesi hem babası tarafından isteyerek terk edilmesi… Bir çocuğun bunu anlamlandırma biçimi çok acı: “Sevilmiyorsam, demek ki sevilmeye layık değilim.” Bu düşünceyle büyüyen birinin kendini sevmesi zaten kolay değil. Bu yüzden Meltem’in, büyüdükçe kendini iyileştirmesi ve sevmeye-sevilmeye kapı aralaması beni en çok mutlu eden şey oldu. . Altı harfli tatlı… Güllaç, sütlaç, künefe, keşkül… Hepsi ayrı güzel ama aslında mesele hiçbiri değil. Asıl tat, birinin gözünde hâlâ değerli olabilmekte saklı. Çünkü insan en çok orada doyar; görülünce, önemsenince, yerinin hâlâ aynı olduğunu hissedince.
Selime Teyze, eşini kaybettikten sonra kalabalıkların içinde yalnız kalmış bir kadın. Dört çocuğu var ama her biri kendi hayat telaşesinde, kendi yükünü taşıyor. İlk başta bu durum bana oldukça üzücü geldi; yaş aldıkça evlatlarından ilgi bekleyen bir annenin yalnızlığı çok tanıdık ve insani. Selime Teyze’nin bu beklentisini anlayabiliyorum.
Ama işin diğer tarafında, çocukların da kendi yaraları ve yorgunlukları var. Her biri hayatın içinde mücadele ediyor ve aslında hiçbiri “keyfinden” uzak değil. Bu noktada Selime Teyze’nin onlara yaklaşımı beni en çok zorlayan şey oldu. Dobra olmak adına kullandığı dil çoğu zaman kırıcı, iğneleyici ve empati kurmaktan uzak. Üzülmekten çok iğneleyen, empati kurmayan, hatta yer yer küçümseyen bir dili olması, karakteri benim için zorlaştırdı. Oğluna kılıbık, torunlarına sevgisizlik, kızının/torununun kilosuna yakışıksız benzetmeleri, kızının psikolojik zayıflıklarını görmeyişi vb.
Çocuklarının yaşadıklarına karşı takındığı tavır beni rahatsız etti. İnsan evladına her şeyi söyleyebilir belki ama bu kadar sert ve incitici bir yerden söylemesi insanın içini burkuyor. İnsan, en
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Selamlar benim sanal defterimin güzel sakinleri
Hani hep derler ya geçmişinle barışık olur kendini seversen eğer güzel şeyler yaşarsın diye işte tam bu cümlenin kitabı bu kitap. Elbette her şey olması gerektiği şekilde. Meltem’in Selime teyzeye gelişi de bir başlangıç tüm geçmişe bir sünger belkide. Meltemin tatlılar etrafındaki yaşadığı kötü olayların gölgesinde kalıp o tatlıları artık yememesi ama aslında kendi değerini görememesi işte tüm bunlar aslında çok bizden. hepimizin yaşadığı kendini sevememesi hikayesini sevememesinden ötürü. Beni çok etkiledi bu yüzden tam zamanında yetişti kendimi sevmem hikayemi sevmem gerektiğini çok güzel hatırlattı. Hikaye gibi görünen ancak psikolojik bir hikaye verdiği mesajlar çok güzel. Tadı da çok güzeldi sütlaç gibi keşkül gibi künefe gibi. Asıl tatlının ne olduğunu görebilmek dileğiyle kitapla kalın bir sonraki kitap yorumunda görüşürüz :)
Altı Harfli Bir Tatlı
Soldan sağa altı harfli bir tatlı?
Sütlaç,
Keşkek,
Künefe
Güllaç,
Revani,
Katmer,
Pestil; …..
I ıh hiç biri…
İnsanlar mutluluk hormonu için tatlı yer. Tatlılar bile bana mutluluk vermiyorsa “Sevmiyorum artık”
der aslında bulmaca bize…
Hayatın tadı, tuzu yaşadığın zorluklara göre değişir. Bazen çok tatlı bir hayatın olurken bazen de acılıktan yenmez hale gelir.
Karakterler:
-Meltem
-Selime teyze
-Mustafa (Selime teyzenin kocası)
-Erkan(Selime teyzenin oğlu)
-Meral(Selime teyzenin kızı)
-Yıldız(Selime teyzenin kızı)
-Seher(Selime teyzenin kızı)
-Ebru
-Fırat(Meltemin arkadaşı)
-Mehmet(Meltemin eski eşi)
-Hikmet Anne( Meltemin üvey annesi)
Altı Harfli Tatlı Ne Olabilir?Duygu ve Düşünce
Altı Harfli Bir Tatlı bir yemek kitabı değil, ünlü yazarımız Şermin Yaşar'ın kaleminden dökülen anne babası tarafından sevgisiz kalmış bir çocuk olan Meltem ile kızları ve oğlu tarafından sevgisiz bırakılmış, kocasının ölümüne alışamamış fedakar bir anne olan Selime Teyze'nin yollarının kesişmesiyle içlerini birbirlerine dökerler. Hayata bakış açılarını değiştirmeye karar veren bir roman...
Duygu yönü ağır basan bir kitap. Okuyan herkes kendinden bir şeyler bulur.
**Peki Altı Harfli o tatlı ne ?
Sütlaç mı?
Künefe mı?**
Orasını kitapseverler okuyunca zaten öğrenecek... 
Altı Harfli Bir Tatlı 
Şermin Yaşar
Altı Harfli Bir Tatlı Şermin Yaşar
"Hakikat derdi olan, "yok" der, derdi olmayan dert uydurur zaten"
-Soldan sağa altı harfli bir tatlı?
-Sütlaç, güllaç, künefe, keşkül...
Bu sayfayla yüze oturan o tatlı tebessüm ve kitabın öncesi ve sonrası...
Altı Harfli Bir Tatlı kitabı Selime teyzenin ve Meltemin yolculuklarının kalbe hafifçe dokunuşuyla hayata birlikte eşlik edişimizden daha fazlası oldu benim için, yalnızlığın iki farklı tarafını tanımak bizlere unuttuğumuz yaşamı hatırlattı. Okurken meltemin babannesinin tarifleri arasında nefeslendim kendime dair parçaları hissettim. Yaşamın akışında kendimi saatlerce dinlendirdim.. Ve soba kenarında son sayfalarda gözyaşlarım eşlik etti.
Şermin Yaşar okumayı çok seviyorum ama okuduğum zamanlar hep seçilmiş bir zamanın hissini yaşatıyor, kitaplarında hayatın içinden bir parça hissediyorum her zaman bu yaşayabiliyor oluşuma - hikâyenin sonu nasıl bitiyor olsa da- umut oluyor.
Bana bu seçilmiş zamanı sunan dostum 
Ruhberuh iyi ki.
"Cevizleri ufalayıp kâselerin üzerine serptim. Selime Teyze... Ne yapıyordu acaba?"
Keyifli okumalar.
" İnsan anlatamadıkça bir düğüm atılır boğazına. "
"..kocam benim bugünümle ilgiliydi, oysa ben dünden bugüne hiç gelemeyecektim.''
"Varken nasıl yok olabilir insan? Ben o yokluğa düşman
oldum."
Ruhberuh iyi ki.
"Cevizleri ufalayıp kâselerin üzerine serptim. Selime Teyze... Ne yapıyordu acaba?"
Keyifli okumalar.
" İnsan anlatamadıkça bir düğüm atılır boğazına. "
"..kocam benim bugünümle ilgiliydi, oysa ben dünden bugüne hiç gelemeyecektim.''
"Varken nasıl yok olabilir insan? Ben o yokluğa düşman
oldum."