Öncelikle şunu belirtmek isterim: oğlum otizmli olduğu için kitap dikkatimi daha fazla çekti. Oğlumda konuşma yok. Hiç konuşma yok. Haliyle onunla anlaşabilmek için resimleri kullanıyoruz. Bu kitap otizmli bireyin penceresinden bizim dünyamıza, onların gözleri ile bakmamıza yardımcı oluyor diyebilirim. Yazar, bir otizmlinin neler hissettiğini, nasıl zorluklarla mücadele ettiğini ve kendini gerçekleştirebilmek adına nasıl çabaladığını kendi hayatından ve tanıştığı diğer otizmli bireyler üzerinden bize anlatmaya çalışıyor. Özel çocuklar/bireyler konusunda farkındalığın artabilmesi, bu dünyada onların da yaşadığının ve en az bizim kadar göz önünde olduklarının bilinmesi adına okunması gerektiğini düşünüyorum.