Kutay Sağır
@kutay98
bak işte ben burada oturuyorum ve hiç olmadığı kadar çok zamanım var, ayrıca çok da hevesliyim, gözlerim yorulana, kalbirn hızla atana dek sana bakmak, seni duymak istiyorum ve bunun için yanıp tutuşuyorum. Haydi, esirgeme benden hiçbir şey, saklama kendine, daha fazla ver, daha fazla, vahşice, daha vahşice, her defasında farklı, yeni çığlıklar, seslenişler, kornalar, kesik sesler, bunlar yormuyor beni, çünkü tüm duyutarım senin için açık, haydi ilerle, devam et, haydi ben nasıl kendimi sana veriyorsam, sen de ken dini bana ver, sonsuz sürprizleriyle her zaman şaşırtan, her defasında insanı yeniden büyüleyen muhteşem kent!.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
yani dilediğimi yapmakta özgürdüm. İstersem kenti gezebilir, gazete okuyabilir, bir kafeye oturabilir, bir yerlerde ye mek yiyebilir, bir müzeye gidebilir, dükkanları gezebilir ya da Quais'del kitaplara bakabilirdim, arkadaşlarıma telefon edebilir ya da sadece ılık, tatlı havanın keyfini çıkarabilirdim. Neyse ki her şeyi bilen içgüdüm sayesinde en mantıklı olana, yani hiçbir şey yapmamaya karar ver dim
Kararlar doğru veya yanlış değildir. Kararlarlar karardır. Sen, sana göre en iyisini seç.
Ama sırf biz faktörleri hesaplayamıyoruz diye bu parayı attığımda ne geleceğinin şansa bağlı olduğunu söyleyemeyiz.
O kadar çok esrarengiz olgunun nedenini buluyoruz ki, bir şeyin bilinemeyeceğine inanmakta zorlanıyoruz.
Ama yine de bilinemeyen, bilinemeyecek diye bir şey var. O da karşımıza geçmiş sakin sakin işine bakıyor.