irem

Bazen bir şey içinde kendimizi unutmayı başarırız ama dünya içinde kendimizi nasıl unutabiliriz? Bu olanaksızlık o acının tanımıdır. Bu acının yakaladığı kimse hiçbir zaman iyileşmeyecektir evren tamamıyla değişse bile. Değişmesi gereken yüreğidir oysa yürek değişmez; onun gözünde var olmanın da tek bir anlamı vardır: Acısına gömülmek- gündelik bir nirvanaya varma talimi onu geçersizliğin algısına yüceltene dek...
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
Her şeyin lüzumsuz olduğunu sanıyor, atacağı adımın kendisini götüreceği yerden sanki korkmuş gibi üzülüyordu. Kendisini çok acayip bir perdenin önünde buluyordu. Onu açarsa kainat alt üst olacaktı. Mümtaz'ı sevdiğini biliyordu. İçinde müphem ümitlerin hudutsuzluğu ile uyanan bir şey, hiç tanımadığını sandığı bir yaşama sıcaklığı hep kendisini ona doğru sürüklüyordu. Bununla beraber gene bir yığın şey de ona karşı geliyordu
İnsan istediği kadar hür olamıyor...
Yorgun düştüm kendimle dalaşmaktan Sanki celladımı yanımda taşıyorum.
Ağaçların dökülmesi gibi şimdi ruhum Yerde, göz kapakları ağır.