Canlılar dünyasıyla aramdaki bağlar koptu kopalı, önümde biriken şeyler
geçmişin anıları her halde. Geçmiş, gelecek, saat, gün, ay ve yıl hepsi aynı
şey. Değişik dönemler, çocukluk, gençlik, ihtiyarlık, benim için boş
sözlerden başka bir şey değil bunlar. Bunlar sıradan insanlar için, ayaktakımı
için, evet işte aradığım kelime, ayaktakımı için, ki onların hayatları senenin
mevsimleri gibi belirli mevsimlere, dönemlere bölünmüştür ve onlar, hayatın
ılımlı kesimlerinde güvence altındadırlar. Hayat bana tek ve değişmez bir
mevsim oldu hep. Bu hayat bir soğuk bölgede ve sonsuz bir karanlıkta geçti
âdeta, öyle ki bağrımda hep aynı alev vardı ve o beni bir mum gibi eritti.