Ütopik benzetmelerle yoran ironinin dozunu kaçıran ince göndermeleri bol olan kitabın sonuna geldiğinizde dumur oluyorsunuz.Fazlasıyla realist olanların okurken yarım bırakabileceği türden bir kitap ama sonunda evet tüm bu saçma hikaye bunun içinmiş diye düşündürerek kalbinize okkalı bir şey oturuyor.
Okuduğum ilk Halil Cibran eseriydi. Sayfa sayısı ile içerik anlamı ters orantılı bir kitap. Kısa cümleler derin anlamlar içeriyor...Okurken düşünüp aynı zamanda anlam arayışınızı tamamlıyorsunuz.