bizim gibi gerçeği bulmak için çabalayanlar hayattan ne ister? bedenden ve bedenle gelen hayatın kötülüklerinden kurtulmak. eğer durum buysa, neden ölümün gelişini neşeyle karşılamakta zorlanırız?
hiçlikten bu denli korkmamızın ve yaşamayı bu kadar çok istememizin sebebi, yaşama isteğinden ibaret olduğumuzu ve bu istek haricinde hiçbir şey bilmediğimizi gösterir. bu nedenle, iradenin imhasının ardından, bu irade sayesinde var olan bizden geriye kalan hiçlik olacaktır.
ben de yok olacaktım. öyleyse neden herhangi bir şey yapayım? bir kişi nasıl bu gerçeği unutup yaşayabilir. bu muazzam bir şey! sadece hayatın bizi zehirleyebildiği kadar yaşıyoruz, ayıldığımız an tüm bunların bir yanılgı, aptalca bir yanılgı olduğuna şahit oluyoruz.