Er-Rahmân ve Er-Rahîm olan Allah'ın adıyla (okumaya başlıyorum)
İbrahim, Yahudi değildi. Hristiyan da değildi. Hanif bir Müslimdi. O, müşriklerden de değildi.
(3/Ål-i İmran, 67)
اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي لَا إِلٰهَ إِلَّا أَنْتَ، خَلَقْتَنِي وَأَنَا عَبْدُكَ،
وَأَنَا عَلَى عَهْدِكَ وَوَعْدِكَ مَا اسْتَطَعْتُ،
أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا صَنَعْتُ،
أَبُوءُ لَكَ بِنِعْمَتِكَ عَلَيَّ، وَأَبُوءُ بِذَنْبِي،
فَاغْفِرْ لِي فَإِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ.
Allah’ım! Sen benim Rabbimsin. Senden başka ilah yoktur.
Beni Sen yarattın ve ben Senin kulunum.
Gücüm yettiğince Sana verdiğim söz ve ahit üzereyim.
Yaptıklarımın şerrinden Sana sığınırım.
Üzerimdeki nimetlerini kabul ve itiraf ediyorum; günahımı da itiraf ediyorum.
Beni bağışla. Çünkü günahları Senden başka bağışlayacak kimse yoktur.