Yetişkinlikte sebepsizce bitmeyen bir hüzün taşıma sebebimiz çocukluktan eksik kalmış duygularımız olabilirmiş ve bu duygu çoğu zaman sevgiymiş. Böyle şeyleri öğrenmek bunları yaşamaktan neden daha zor, yetişkin olduğumuz için mi, yoksa içimizdeki çocuk hâlâ yaşamaya devam mı ediyor bunları🥲
"Hatırlat da haziran sonlarında çocukluğumu yakalım"Onur Ünlü (Ah Muhsin Ünlü)
Gençliğimizde dinlediğimiz onca hüzünlü şarkı döndü dolaştı kaderimiz oldu galiba. Keşke mutlu şeyler dinleyip güzel şeyler düşleseymişiz. En kötü günümüz böyle olsun derken en iyi günümüz olduğunu çoktan biliyorduk
Yazık sana, bitti çocuk, vazgeç°