Şerife Ulusu
@la_edri18
11 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Bir kitap bir antidepresan olabilir mi? Okuyup hep birlikte görelim!Din
21. yüzyıl!
İnsan psikolojilerinin alt üst olduğu, antidepresanların aspirinlerden fazla sattığı, intihar olaylarının arttığı, adeta "Dünyaya gelecek en yanlış zamanı bulmuşuz." denen bir dönemde yaşıyoruz.
Geçtiğimiz günlerde İlber Ortaylı'nın bir kitabını okumuştum. Her insanın kendi dönemi için dünyanın en zor dönemi benzetmesini yaptığını oysa her dönemin kendine özgü zorluklarının olduğunu ifade ediyordu İlber Hoca. Haklılık payı yok mu sizce de? Peki, dönem zor bir dönem olsun. Onu düşünce ve davranışlarımızla daha zor kılan da yine bizler değil miyiz?
Dervişin Teselli Koleksiyonu...
Çeşit çeşit yaraları var değil mi insanın?
Kabuk bağladıkça dokunulan, dokundukça kanayan, kanayıp kabuk bağlayan ve sonra yine aynı döngüden geçen...
Manevi yaralar...
İşte bu kitap kendi tabiriyle "manevi yaralara merhem" niteliğinde.
Diğer yaralar geçiyor çünkü. Yürektekiler baki...
"Tedavi edildikçe büyüyen yaraları da vardır insanın." (s. 319)
Bir kitap yaralarınıza iyi gelebilir mi?
Evet, tedavi edemez belki.
Geçti, diyemezsiniz.
Ama o yarayla yaşamayı, o yaraya farklı gözle bakmayı öğrenebilirsiniz. Asıl değişim de burada başlamıyor mu?
Hani bir yaranız vardır, kolonya sürersiniz yakar. Sonra üfleyince iyi geldiğini hissedersiniz. Artık ister kolonya gözüyle bakın ister o üfleme gözüyle. Ama bir şekilde o yaraya iyi gelen merhem tadında bir eserle geldim size.
Yeri geliyor umut etmeyi, yeri geliyor sabretmeyi öğreniyorsunuz. Hepsinin ayrı bir güzelliği olduğunu. Bunları öğrenirken verilen örnekler o kadar zengin ki... Kuran'ı Kerim'den ayetler, örnek olaylar, Türk ve dünya edebiyatından yazarların dize ve satırları... Her anlatının örneği o kadar güzel oturmuş ki, yeri geliyor yaranızla eğleniyor, yeri geliyor çok sevdiğiniz bir şairin dizeleriyle mest
Şerife Ulusu
İnceleme yazınızı çok beğendim. Kitap; dili, anlatımı ve kurgusuyla gerçekten çok başarılı. Ancak dikkatimi çeken nokta, acıların daha çok tek taraflı, yani azınlıkların yaşadıkları üzerinden yansıtılması. O dönemde azınlıkların da diğer halklara verdiği acılar görmezden gelinmiş. Ermeni çetelerinin yaptığı zulümler, baskınlar ve yol açtıkları trajediler örneklendirilmemiş. Bu yönüyle anlatım biraz eksik kalmış gibi görünüyor. Bu konuda siz ne düşünüyorsunuz?
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kitapla ilgili incelememe geçmeden evvel kitaba dair kısaca bir şeyler yazmış olayım. Yaklaşık olarak 1 sene evvel elime geçen bir kitaptı ve 1 seneye yakın -benim için önemli olmasından dolayı- kitaplığımda değil de çekmecemde muhafaza etmiştim bu kitabı, okumak bu günlere kısmetmiş.
İlk olarak bu kitabın Türkiye’de neden bu kadar beğenildiğini anlayamadığımı ifade etmeliyim. İstikrarlı bir şekilde geçmiş zaman eklerinin varlığı gerçekten sürekleyiciliği olumsuz yönde etkiliyor. Ayrıca şunu da eklemiş olayım: Kitap 1940’lardan başlayıp 2000’lere uzanan bir serüvenin yazıya dökülmüş hali. Ancak kitabın kapağında belirtildiği gibi bu kitabı “roman” olarak isimlendirmek pek de doğru değil. Annie Ernaux kendi gözlemlerini, anılarını ifade etmiş 220 sayfa boyunca. Belki anı olarak ya da yarı otobiyografik bir tür olarak kabul edilebilir ancak roman çok doğru bir terim değil içerik bakımından.
Romanın içeriğine geçecek olursam dünya kadar defo buldum. Ernaux 70’li ve 80’li yıllarda 68 kuşağının yeniden canlanmasını isteyen biri olarak karşımıza çıkıyor kitapta ancak Ernaux gerçek anlamda bir revizyonist. Kitapta AVM övgüsü var, Doğu Bloğu ülkelerine verip veriştirme var ki muhtemelen bu sayede Nobel kazandı, ve eleştirilerin bir çoğu temelsiz. “68 kuşağı yeniden dirilsin ama biz yine olayların dışında kalalım, hayatımıza devam edelim, hiç destek sunmayalım” düşüncesi hakim anladığım kadarıyla yazarda.
Kitapta 20. yüzyıldaki birçok önemli olaya da değinilmiş: Falkland Adası, Irak’ın Kuveyt’i işgali, SSCB’nin dağılması, Bosna Katliamı. Ancak Fransa’nın Cezayir’i sömürge altında tutmak adına 250 binden fazla Cezayirli’yi öldürdüğü, 2 milyondan fazla insanı topraklarından ettiği ve 8 yıl süren Cezayir Bağımsızlık Savaşı 2-3 cümle ile ifade edilmiş. Bunun yanı sıra 90’larda
Şerife Ulusu
Bende kitaba çok heyecanla başladım.Hayalkırıklığı ile bitirmeye çalışıyorum.Bu kadar övgüyü neden hak etti diye düşünüyordum ki yorumunuzu okudum şükür yalnız değilmişim dedim..Düşündüklerimi yorum olarak kaleme almışsınız .Çok övülen bir kitabı neden beğenmediğimin cevabı da sanırım yazarın geçmişinin bende karşılığı olmaması .... Objektif değerlendirmeniz için teşekkür ederim.
8/10
2017 31. kitabı
Victor Hugo'nun romanlarında en çok kullandığı ''sefil'' sözcüğünü ilk kez bu romanda kullanmıştır.Hugo bundan yaklaşık iki asır önce idam gibi korkunç bir cezalandırmanın insanlığa faydası olmadığını fark edip toplumu bilinçlendirmek için yazmıştır ve ilk basıldığında ismini saklamıştır..O devirdeki insanların idamı zevkle izlediğini vurgulamış ve bunu eleştirmiştir.Bir insan ne kadar da büyük suç işlerse işlesin idamı hak etmediğini ve yok etme gücünün sadece tanrıya özgü olduğunu savunur.Cezayı verip insanı yok etmek yerine suçluları iyileştirmeyi öğütlemiştir.1829 yılında verdiği bu öğütler ancak 1982 yılındaki sosyalist parti tarafından gerçekleştirilmiştir.Kitapta ne zaman öleceğini bilen birinin çevresini nasıl algıladığı ve hangi içsel süreçleri yaşadığıyla edebi bir şekilde karşılaşıyoruz. Okunması gereken bir klasik olduğunu düşünüyorum.
Şerife Ulusu
Okumayı düşünüyorum 2 cilt ve cilt çok kalın okuma zorluğu yaşadınız mı ?