...sevmek kimi zaman rezilce korkuludur
insan bir akşam üstü ansızın yorulur
tutsak ustura ağzında yaşamaktan
kimi zaman ellerini kırar tutkusu
birkaç hayat çıkarır yaşamasından
hangi kapıyı çalsa kimi zaman
arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu...
bazen bir şey içimizi parça parça eder. bunu kimse duyamaz, biz bile. buna rağmen o şey korkunç acı verir. acısı öyle şiddetlidir ki açtığı yaranın bin yıl geçse bile iyileşmeyeceğini sanarız.