Bazı insanların sahip oldukları en keskin bıçağı ayrılırken çekip çıkardıklarını tecrübelerimizdem biliriz. Karşısındakinin en zayıf ve yumuşak noktasına saplamak için çıkarırlar o bıçağı, o noktayı en iyi onlar bilir.
Derler ki insan hayatta ilk nasıl sevildiyse öyle sever. İlk sevginin eşi benzeri yoktur, insanın içine işlemiştir ve yinelenemez. Salt duygusallıktan ve belki de aynı zamanda tembellikten insan önrü boyunca çoğu zaman bu ilk sevgiye özlem duyar.