Sözcüklere bağlanamadım için düşüncelerim çoğu zaman karmaşık.
Reklam
Hepsi birlikte aktarsınlar göğsüme
ölümcül kederlerini,
buna layık görürlerse eğer benim gibi umutsuz biri,
acıklı cenaze ilahileri söylesinler,
Alçak sesle hüzünlü,
Kefenin bile layık görülmediği bedene.
"...artık o şarkıları söylemeyeceğim,gece yarıları pencereden duyduğun..."
Daha da kötüsü,şair olmaya kalkışabilir;duyduğuma göre bu,tedavisi olmayan, bulaşıcı bir hastalıkmış.
Bizler de yolunu yitirip başıboş dolaşan koskoca bir gemideki bir avuç yolcu gibiydik.İşin garibi şu ki,geminin dümeninde ben vardım!
Reklam