lain
@lain
gövdemi çiçekli perdelerin arkasında saklıyorum
1447 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
nefes almadan yaşıyor gibiyim. bu dünyadayım ama ölmüşüm sanki. göğsüm, deri kaplı defterin ağırlığını ansıyor. ilençli yıldızların çıplak duvardaki gölge oyunları ulanıyor bakışlarıma. belki de kimsenin selam vermemesi bu yüzden
yaşam, ölümde bile şaşırtamıyor bizi artık. her şeyi çözdüğümüzü, dünyanın bizi şaşırtacak bir gizi kalmadığını düşünüyoruz
ayaklar görüyorum. üstüme üstüme gelen ayaklar. bir bilinmeyene doğru yürüyen ayaklar. kaldırım taşlarındaki çizgilere basan ayaklar. korkuları olan, kalabalıkta konuşmaktan çekinmeyen, sessizliğin yokluğundan rahatsızlık duymayan, her şeyi ama her şeyi beyin dedikleri bir okka et yığınının içine depolayıp gerektiğinde çıkarıp çıkarıp kullanan ayaklar bunlar. turşu kaplarından farksız beyinler görüyorum bu ayakların üzerinde. — kokuşmuş düşüncelerini gezdirmeye çıkaran bir grup ayaktan başka hiçbir şey değiliz aslında.**
hem zaten ölümden korkmuyorum aslında. ölmek de doğal bir şey ne de olsa. hatta ölümün doğallığını yaşamda doğal olmayan birçok şeye yeğlerim