lain

lain
@lain
gövdemi çiçekli perdelerin arkasında saklıyorum
1447 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
benimkisi böyle bir hayat işte. dibe çökmüş bir hayat. bunun için ağır. bunun için hüzünlü. ama benim hayatımdır, benim
Edebiyat
Reklam
mutlu olmayı, insanca yaşamayı, kendinize özgü isteklerinizin olup olmadığını araştırmaya başladığınız an zorluklar başlıyor ya da soru sormaya kalkıştığınızda. bir kez kendi kendinize de olsa soru sormaya kalkışmaya görün, hapı yuttuğunuz gün­dür
Edebiyat
kaçmak iyi ge­lir di­ye dü­şü­nü­lür ki­mi za­man ama kim­se hiç­bir ye­re ka­ça­maz
Edebiyat
bir şey bek­li­yor­dum san­ki bık­ma­dan, yo­rul­madan bek­li­yor­dum. iyi mi kö­tü mü hü­zün­lü mü sevinçli mi ol­du­ğunu bil­me­di­ğim o şey her gün bi­raz daha ben­den uzak­la­şı­yordu
Edebiyat
ben insanları sevmiyorum. bunu rasgele de söylemiyorum. uzun uzun düşündüm. gerçekten sevmiyorum. yaşayışları ilgilendirmiyor beni. şimdiye değin tanıdıklarıma ne yapıp ettiklerini sorduğumu gördün mü hiç? aptalca yakınmalarını, kısır isteklerini, gerçekleştirmeye uğraştıkları şeylerin zavallığını, küçüklüğünü... düşündüm, çok düşündüm. sonunda insanların hiç değilse haklı olmaları gerektiğine karar verdim. kötülük, budalalık, şımarıklık yaparken, türlü hesaplar, cimriliklerle kendilerinin ve başkalarının hayatlarını kısırlaştırırlarken bile haklı olmaları gerekirdi. masum bir genç kızın yüreğini incittiklerinde bile. başkalarını ölüme, açlığa, yalnızlığa, türlü acıları çekmeye bıraktıklarında da... hiç değilse haklı olmalıydılar
Edebiyat
Reklam