lain

lain
@lain
gövdemi çiçekli perdelerin arkasında saklıyorum
omuzların istek dolu gözlerimin kıblegahı omuzların namaz taşı mührüm
Edebiyat
Reklam
bundan sonra senden artık hiç istemeyeceğim ne bir selam, ne bir haber, ne bir işaret kendi yoluma gidip senin yolunu açıyorum sen artık o değilsin, sen o değilsin
Edebiyat
bir el sinemin içine döküyordu sükutun kurşununu ve sessizlik tanelerini ben bu acı keşmekeşten yorgun unutulmuşluğun şehrine göçtüm
Edebiyat
yıllarca gönlümde yaşadın ah, aşk yüzünden hiç bilemedim neydin sen kimdin sen
Edebiyat
karanlık bir kapıya yasladım acıyla kıvrılan alnımı umutla törpülüyorum bu açık kapıda ince ve soğuk parmaklarımı
Edebiyat
Reklam