Lala
@lalasultan
Bu zaman insanlara ulaştığındaysa onları hasta eder. Hem de ağır hasta eder.
- Bu nasıl bir hastalık?
Önceleri pek farkına varılmaz. Günün birinde insanın canı artık hiçbir şey yapmak istemez. Hiçbir şeyle ilgilenmez ve kurur gider. Üstelik bu isteksizlik geçici değildir, hatta giderek de artar. Günden güne, haftadan haftaya daha kötü olur. İnsan kendinden hoşlanmaz, sanki içi bomboştur ve dünyayla bağdaşamaz. Sonraları bu hissler de kalmaz ve hiçbir şey hiss etmez olur. Bütün dünyaya yabancılaşmış ve hiç kimse onu artık ilgilendirmez olmuştur. Ne kızgınlık duyar ne de hayranlık. Ne sevinmesini bilir ne de üzülmesini. Gülmeyi de ağlamayı da unutmuşdur. Böyle bir insanın içi kaskatı kesilmiştir. Artıq hiçbir şeyi ve hiç kimseyi sevemez. Bu durumda, artık hastanın iyleşmesine olanak yoktur. Geriye dönüş kalmamıştır. Bomboş ve kül rengi bir yüzle ve nefretle çevresine bakar, tıpkı duman adamlar gibi. Onlardan biri olup çıkmıştır. Hastalığın adına gelince, buna ölümcül ve can sıkıntısı denir...
"Geçici düzenler köpükler gibi uçar gider".
İnsanın konuşacak kadar zekaya, ya da susacak kadar akıla sahib olmaması büyük bir talihsizlikdir.
