…sadist kişi emreder, sömürür, can yakar, aşağılar, Mazoşist kişi ise emir alır, sömürülür, canı yakılır, aşağılanır. Bunlar gerçekte, büyük farklılıklardır, fakat duygusal açıdan ele alındığında fark pek o kadar büyük değildir. Her ikisi de aynı konumdadır: bütünleşmeden birleşme.
(…)
Ortak yaşam birliğinin tersine, olgun sevgi kişinin kendi bütünlüğünü, bireyselliğini koruyarak gerçekleştirdiği birliktir. Kişiyi diğer insanlardan ayıran duvarları yıkan, onu diğerleriyle birleştiren, insanın içindeki etkin bir güçtür sevgi. Sevgi kişinin soyutlanma ve ayrı olma duygularını yenmesini sağlar, kendisi olmasına, bütünlüğünü yitirmemesine yol açar. Sevgide, bir olan iki varlığın, iki ayrı varlık olarak da kalmalarının ikilemi yaşanır.