M e R V e
@lalenay
En güzel kitap
En sevdiğim insan tarafından, kapağında muhteşem bir notla hediye edilmesine rağmen kitabı okumak için 8 sene bekledim. "Beni oku" diyen bir kapağı olduğu söylenemez. Ağır bir kitap havası veriyor kapak ve başlığıyla. Oysa gerçekten harika bir kitap. Bunca yıl okumadığım için ilk sayfadan itibaren pişmanlık duydum.
İnsanın bakış açısını altüst eden, penceremizi değiştiren sıradışı düşüncelerle dolu. Sistemi sorgulamamız gerektiğinin en müthiş kanıtı niteliğinde. Gözlerimizi açmalı, kalıplardan sıyrılmalı, önce kendimizi ve sonra tüm bilinenleri sorgulamalı, silip baştan yazmalıyız.
Başlaması zor ancak okuması bir çırpı.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Hayatımda okuduğum en ilginç kitap olarak değerlendirmem asla abartılı olmaz.
Iki kısımdan oluşan bu romanın bölümleri iki ayrı uç. Ilk kısımı okurken sıkıcılığı yüzünden aşırı zorlandım. Ve sürekli bu kitabı klasik yapan, bu kadar cok okunmasına sebep olan şeyin ne olduğunu düşündüm durdum ve anlam veremedim. Edebi açıdan sığ, içerik olarak boş, adeta ilk kez sanat filmi izleyen biri gibiydim.
Ikinci kısma başladıktan sonra ise gözümü kırpmadım desem yeridir. Kitap, karakter, konu, anlatım herşey evrim geçirdi sanki.
Albert Camus'un yeteneği karşısında selam durduracak bir kitap. Özellikle de kahramanın sondaki isyanıyla yüzümüze çarpılan gerçekler. Duruşma boyunca kullandığı ve o sıra anlamsız gelen "herkes gibi" ifadesiknin içini dolduran gerçekler. Hepimiz onun gibiyiz aslında, türlü maskelerimiz ve rollerimizin arkasında onun son anda söylediklerini biz ustalıkla saklayıp kriz anında belli ediyoruz. Oysa bizim kendi yaşamımızdan benliğimizden daha önemli sayabileceğimiz ne olabilir ki.
Özetle birinci kısma tahammül edip mutlaka okuyun ve mutlaka anlayın.
Bir arkadaşımın e-kitap klasöründe görmüştüm, telefonuma attım yolda bakarım diye. Yarısına kadar da okudum, acaba değişen cümleler, üslup falan olur mu ümidiyle. Ancak okuduğum daha doğrusu gördüğüm en kötü kitap diyebilirim gönül rahatlığıyla. Ahmet Batman'ın da bir kitabını okumuştum yine böyle pdf formatında, ama kesinlikle ondaki içerik bunun yanında suç ve ceza gibi kalır.
Bir insana herhangi bir şey katmasına imkan yok bu kitabın. O vakitte Arka sokakların bir bölümünü izleyin daha yararlı bir iş yapmış olursunuz.
"Ne olacak?" yok; "Ne oldu?" yok; "Nasıl oldu?" yok; "Neden oldu?" yok... Heyecan, gerilim, merak ve gizemin olmazsa olmazi tüm bu soruları barındırmayan kitap. Daha kitabın kapağında cinayet olacağı; birkaç sayfa içerisinde de katilin ve kurbanın kim olduğu ile cinayet sebebi belli olmasına rağmen heyecanın seviyesi hiç düşmeden tek solukta okunuyor. Bu ancak böyle usta bir kalem maharetiyle sağlanabilirdi. Nobel ödülü alması farz olmuş zaten.
Gerilim seviyenlerin okumasi şiddetle tavsiye edilir.
İlk okuduğum Zweig kitabı. Roman beklerken hikayeler çıktı. Hikaye, kitap olarak çok sevdiğim bir tür olmadığı için değerlendirmem objektif olmayacaktır.
Bu kadar uzun tasvirleri rus edebiyatında görmem mümkünken Zweig da bu konuda oldukça iyi. Almanca orjinal metni görmeyi, okumayı istedim o muhteşem tasvirleri gördükçe. Ayrıca çevirmene de fazlasıyla iş düşmüş. Hikayeyi saymadan gerçek anlamda bir kitap yazmış sayılır, hele de almancanın karışıklığını göz önüne aldığımızda "sayılır" ifadesi yerine "düpedüz" denilebilir.
Pdf formatı rahatlıkla bulunup özellikle "Amok Koşucusu" ve "Leporella" hikayeleri okunmaya değer.
Ölüm'ün hikayeleri.
