Herkesin hayatının belli kısmında olan bir insanım ben. Kimsenin hayatında sürekli olmadım, dile getirmediğim sürece kırıldığım anlaşılmadı, sorun var demediğim sürece her şey yolunda sanıldı, anlatmadığım sürece anlaşılmadım, hatta bazen anlattığımda bile anlaşılmadım.
Khaled Hosseini'n dediği gibi; "Belki de tükenmişimdir. Bir şeyler yapacak, bir şeyler için uğraşacak çabayı kendimde bulamıyorumdur. Benim de emek vermeden güzel giden şeylere ihtiyacım vardır. Beni bana geri vermek istiyorumdur."
Kadın insan olarak yoktu, ama erkeklerin peşinde koştuğu genç bir bedeni vardı, toplumun değer verdiği doğurganlığı vardı, hizmet verebileceği elleri ve kolları vardı. Ve hâlâ çok masumdu. Bir kadın olarak hiç kimse onu erkeklerin kurnazlığına, ikiyüzlülüğüne, ahlaksızlığına hazırlamamıştı.
Ve kuzu, kurtların dolaştığı kent ortamına tamamıyla hazırlıksız bırakılıverdi...