Birbirini tekrarlayan günlerin yaslı boğuntusunda nedir aradıkları insanların? Bu koşuşturmada, bin telaşla! Herkes birileriyle bir mutluluk düşü kuruyor; o düşle ıslanıyor, o düşle uyuyup uyanıyorlar... Sonra düşleri yakıyor günler, bu kez yeni bir düş daha kuruyorlar; sonra bir daha, bir daha! Ama bütün düşleri yakıyor günler...
Bazen şehirler, özlemler devrilir de üstünüze, orada bir enkaz gibi kalırsınız. Bazen bir aşkı yüzünüze gözünüze bulaştırdığınızı sanıp suçluluk duyarsınız.
Oysa zaafları, acıları ve yenilgileriyle bir bütün halindesinizdir ve işte sizsinizdir insan. Eğrisi doğrusuyla yaşadığınızdır aşk ve yaşadığınızdır hayat...
Uçarken bir kuş
Nasıl bölerse ikiye geceyi
İşte öyle bir sevinç yalımı
Geçiyor içimden
Yüzüne bakarken
Sanki gözlerinden havalanan
Bir kuş hüznümü dağıtıyor
Ve beni karanlığımdan çıkarıp
Sonsuz bir ışığın
Ortasına atıyor