İnsan bazen hayatın gürültüsünden kaçmak ister ama en çok kendi içinde yankılanan seslerden yorulur.
Kabukları kaldırayım deme, derin yaralar açarsın.
Reklam
Unutamayanlar intikamlarını almalı galiplerden, cellatlardan... Damarlarımızı açıp mı girmeliyiz onların o pek gösterişli, nazik, korunaklı dünyalarına ve yüzlerine, o temiz, şık giysilerine, eldivenli ellerine mi sürmeliyiz belleklerimizden akan kanı ki alkışçıları, seyircileri şaşırsın hiç olmazsa bu oyun niye bozuldu, görgü kuralları niye böyle hiçe sayıldı diye? Hatırladıkça susuyorum. Konuşursam unutmaktan korkuyorum. Sözcüklere döküldükçe anlamsızlaşacak, evrende yok olup gidecek her şey diye korkuyorum. İçimin boşalmasından korkuyorum.
Sönüp gitmesin sezgilerim, bilgece düşüncelerim, hiç değilse sevinçli anlar... Benimle kalsın, yönünü, kavramaya uğraşıyorum, karşı durmamak için, anlayabilsem, gücünden yararlanırım belki, geçmişe doğru mu esiyor....
çocukluk duygularınızın canlanmadığı yerlerde yaşama sevinciniz söner, bırakın gidin oraları
Tüm yoksullar zengindi bir vakitler bence de , para yokken yoksul da yoktu zaten.
Reklam
Reklam