merve
@merveyucedag
per aspera ad astra
Şu anda okuduğu kitap
“Hayvanlar et olmadan önce bireydi. Tıpkı kadınların ‘kadın’ olmadan önce insan olduğu gibi.”
Bu kitapla ilk tanışmam birkaç yıl öncesine dayanıyor. O zamanlar sadece bir okur değil, aynı zamanda bir araştırmacıydım. Tez konum olarak bu kitabı seçmemin nedeni, onun yalnızca teorik değil, aynı zamanda kişisel bir uyanışa sebep olmasıydı. Şimdi, eski bir 1000Kitap kullanıcısı olarak yeni hesabımda ilk paylaşımım bu kitapla olsun istedim. Çünkü bazı kitaplar sadece okunmaz, sana kendini, dünyayı, sistemleri yeniden düşündürür. Etin Cinsel Politikası, feminizm ile hayvan özgürlüğü hareketleri arasındaki köprüyü kuruyor. Bu köprü bazen etin bir tabakta olmaktan çok daha fazla şey ifade ettiğini gösteriyor. Kadının bedenine ve hayvanın bedenine aynı sistematik gözle bakan bir dünyanın içinde yaşıyoruz. Carol J. Adams bu bağlantıları yalnızca anlatmıyor; gösteriyor, hissettiriyor ve sorgulatıyor. Kitabı okurken (ya da tez boyunca tekrar tekrar içine girerken) en çok düşündüğüm şey şu oldu: Sessizliği tüketiyoruz. Kadının susturulması ile hayvanın görünmezleştirilmesi arasında fark yok. Et yemek sadece bir “tercih” değil, kültürel bir iktidar meselesi. Bazı cümleleri öylesine değil, vicdanınla okuman gerekiyor. Çünkü kelimeler seni rahatsız edebilir; ama bu rahatsızlık zaten uyanışın ilk adımı. Tezime eşlik etmiş, hayatımı da etkilemiş bu kitabı yeniden okumak; şimdi artık daha çok şeyi görebildiğimi fark ettirdi.
Yeni başlayanlara önerim: Acele etmeyin. Her sayfa bir kapı gibi; önce tokmağını çalın, sonra aralayın.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bazı kitaplar olaylarıyla akılda kalır, bazıları ise bıraktığı düşüncelerle. Unutma Bahçesi benim için de öyleydi. Okurken zaman zaman zorlandım çünkü Latife Tekin’in dili alıştığımız anlatımlardan biraz farklı. tam da bu yüzden kitap insanı yavaşlatıyor, durup düşünmeye zorluyor. özellikle geçmişten kaçmanın mümkün olup olmadığı sorusu sık sık aklıma geldi. herkese hitap edecek bir kitap olduğunu düşünmüyorum ama farklı bir okuma deneyimi yaşamak isteyenler için güzel bir tercih olabilir.
Unutamayanlar intikamlarını almalı galiplerden, cellatlardan... Damarlarımızı açıp mı girmeliyiz onların o pek gösterişli, nazik, korunaklı dünyalarına ve yüzlerine, o temiz, şık giysilerine, eldivenli ellerine mi sürmeliyiz belleklerimizden akan kanı ki alkışçıları, seyircileri şaşırsın hiç olmazsa bu oyun niye bozuldu, görgü kuralları niye böyle hiçe sayıldı diye? Hatırladıkça susuyorum. Konuşursam unutmaktan korkuyorum. Sözcüklere döküldükçe anlamsızlaşacak, evrende yok olup gidecek her şey diye korkuyorum. İçimin boşalmasından korkuyorum.
