Mavi
@laviniask
Okudukça daha da okuma isteği kuşandım...
Sayfalar arasında kaybolmak, bazen kendini bulmanın en sade yoludur...
Şu anda okuduğu kitaplar
“Bu kitapta önemli olan Oblomov değil, Oblomovluktur.”·1000Kitap
10/10
Beğendi
Oblomov, okurken şaşıracağınız bir karakter değil. Sokakta yanımızdan öylece geçiveren bir karakter de değil. Aynı anda hem içimizden biri olan, her an her yerde içimizde taşığımız “Oblomov”luğun ete kemiğe bürünmüş haliyken, öte yandan zekasıyla ve duruşuyla dikkatleri üzerine çekebilecek bir karakter.
Oblomov uyanır, “her sabah parlak işler tasarlar ve gün boyu budalalık eder.” Tıpkı hepimizin hayatımızın bir noktasında yaptığımız gibi. Kitabı ilk elime aldığımda “tembelliğe dair bir kitap, sıkılmam umarım” demiştim ama Oblomovluk hali tembellik midir yoksa sisteme karşı bilinçli bir karşı duruş mudur diye düşünmeden edemiyorum. Eğer hepimiz Oblomovsak ve kitabı okurken hepimiz Oblomov’a bu kadar kızıyorsak, bir durup düşünsek fena olmaz mı? Kitapta olay örgüleri aslında fazlasıyla sade, ama Gonçarov’un dildeki ustalığı kitabı inanılmaz sürükleyici kılıyor. Gereğinden fazla yapılan betimlemelerin akıcılığı öldürdüğüne inanan ben, kitabı okurken betimlemelere hayran kaldım. Betimlemeler kitap boyunca benim kendimle yüzleştiğim, yer yer hesaplaştığım ve aynı zamanda okuduğum metinden inanılmaz keyif aldığım bölümlerdi. Gançarov, nasıl başarmış inanın benim de aklım almıyor, dağı taşı sayfalarca betimlemeden bizi anlattığı ortamın içine çekmeyi ustalıkla başarmış bir yazar. Okuyucuyu fazlasıyla sade ama bir o kadar da dolu dolu sayfalarda sürüklemek Gonçarov’un çok büyük bir başarısı. Kitabı okurken dil sizi kesinlikle sıkmıyor, aksine tam anlamıyla içine çekiyor.
Yazar karakterleri analiz ederken okuyucuyu bunaltmadan öyle derin tasvirlerde bulunmuş ki, kitabı okurken size eşlik eden karakterler yer yer kızdığınız yer yer anlayış gösterdiğiniz birer dostlarınız haline geliyorlar.
İçinizdeki Oblomov’dan kurtulun!
Eğer kitabı okurken kendimizi bu kadar Oblomov
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Her felaketin iki ilacı vardır: zaman ve sessizlik.1000Kitap
İki ciltten oluşan bu kitabı okumaktan gözünüz korkuyorsa, akıcılığından hiç şüpheniz olmasın. Kitap, bir denizci olan Edmond Dantes’in en mutlu gününde suçsuz yere hapse atılmasıyla başlıyor. Hapiste kaldığı sürede, bunu yakınım dediği insanların planladığını öğreniyor ve bir intikam yemini ediyor. Ne suç işlediğini bile bilmeden karanlık bir hapishane hücresine atıldıktan sonra delirmenin eşiğine geliyor. Hatta tam kendini öldürmeye niyetlenirken bir mucize gerçekleşiyor. Bulunduğu hapishanenin başka bir hücresindeki Rahip Faria ile tanışıyor. Bu adam onun aklını başına getirirken, hapishaneden kaçacağı güne kadar hayata dair bütün bilgisini aktarıyor. Hiç beklemediği anda gelen bu yardım eli sayesinde Dantes’in hayatı değişiyor. Denizin ortasındaki bu korkunç hapishaneden kaçış hikayesi efsane olsa da, hakkında detay vermeyim ki sürprizi kaçmasın :)
Kitabın ilk sayfalarında Marsilya’da başlayan hikaye, ilerleyen bölümlerde Paris’e taşınıyor. Bana göre kitabın en güzel detaylarından biri, alt metinlerde o dönemin Paris’i hakkında birçok bilgi bulunması. Dönemin partileri, insanların yaşam tarzı, kültürü ve görgü kuralları hakkında birçok şey öğreniyoruz. Tüm entrikalara rağmen karakterlerdeki nezaket ve naiflik göz yaşartıyor. Hatta olayların arka planında bu yaşam tarzı vurgulanıyor. Karakterler Marsilya gibi ufak bir bölgeden gelerek, Paris’in ışıltılı yaşantısında kendilerine yer ediniyorlar. Dantes’in hapse girmesinden sonra geçen yıllarda, hayat hepsine farklı kapılar açıyor. Fakat eninde sonunda hayatları yine ortak bir paydada buluşuyor. Geçmişte yaşananlar hiçbirinin peşini bırakmazken, hala tek dertleri çocuklarının evleneceği kişilerin statüsü oluyor. Bu yeni neslin evlilik planları kitapta önemli bir yer kaplıyor. Bunun yanında sosyetedeki konumları,
Monte Cristo Kontu (2 Cilt Takım)Alexandre Dumas · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202537,3bin okunma
KELEBEK bir özgürlük mücadelesi...1000Kitap
Hiç işlemediği bir suçtan müebbet kürek mahkûmu olan Kelebek lakaplı bir fransızın özgürlük uğruna verdiği çabalar kitabın konusunu oluşturur. Gerçek bir yazar olmayan Henri Charriere’in bu kadar akıcı ve samimi bir üslupla yazması da gerçekten takdire değerdir.
Bir, iki, üç, dört, beş; bir, iki, üç, dört, beş.
Ardı ardına sıralanan bu rakamlar aslında bir hücrenin uzunluğu: Bir uçtan bir uca beş adım.
Tüm yaşamın göz önünden geçtiği beş adım. Hayallerle ve tutkularla atılan beş adım. Yargıçlara, mahkemeye ve insan kazanmak yerine kaybetmeye dayalı yargı sistemine atılan beş adım.
Modern olarak nitelenen ülkelere atılan beş adım. Tüm duyguları iğdiş eden her türlü korkuyu insanın içine salan beş adım. Özgürlüğe ve geleceğe atılan beş adım.
Kelebek bir özgürlük mücadelesi…
Psikoloji sevenler için oldukça iyi bir kitap. Çeşitli bölümlerden olusuyor ve her bölümde gerçek ve sıradışı hikayeler konu alıyor. Bu kitap bir psikiyatristin zihnine ve onun giderek gelişim gösteren mesleki yaşamına yapılan aydınlatıcı bir yolculuk. Aynı zamanda bu branşın ve daha önce görülmemiş, tanısı koyulmamış çeşitli akıl hastalıklarının perde arkasınada bir bakış açısı. Dikkatimi çeken en uç nokta, ne yazık ki insanların "kafalarında" sorun varsa bunu kolay kolay kabul etmemeleri ve psikiyatrisleri deli doktoru olarak adlandırmaları. Kitabı okurken kendinizi, bizi insan yapan şaşırtıcı tuhaflıklar üstüne düşünürken bulacaksınız. Aklınızda tutabilirseniz çok zengin bir bilgi aktarımı da söz konusu. Sıkça komik, kimi zaman trajik ve daima etkileyici üslubuyla kendinizden de birşeyler bulacağınız muazzam bir eser..
Şiddetle tavsiyemdir..
☆Alıntılar
•Şartlarla başa çıkma mekanizmamızın başındaysa mizah geliyordu..
•Anlaşılan şaka yapmayı biliyordu ama kaldırmayı bilmiyordu..
•Kabul et ki üniversite aslında koca bulma yeriydi..
•Yani benim ailemin kadınları o kadar doğurgandır ki, suratımıza baksanız hamile kalırız :)
•Dünya kadar boş vakti var, hepsini de bana adıyor..
•Görmezden gelinmek, alaya alınmaktan da kötü bir histi..
•Bazen birşeyi o kadar çok isteriz ki zihnimiz bedenimizi o şeye inanmaya iter..
•Biliyor musun hayatım, dünyanın parasına sahip olsa da mutluluğu ve sevgiyi satın alamıyor insan..
•Hata yapmaktan korkma. Benim en çok öğrendiğim zamanlar, hata yaptığım ve hatalarımdan döndüğüm zamandır..
Kitapla kalın...
"Zambaklar utangaçtır. Utangaç ve gururlu."Edebiyat
Yani söze nerden başlasam bilemiyorum ama böğürtlen kışı kalbinizden kolay kolay silip atamayacağınız muazzam bir eser. Kitabı ağlayarak bitirdim. Vera'nın hayatı beni inanılmaz etkiledi. Tüm hayatımı evladıma adayan bir anne olarak karakterin yaşadığı zorlukları tüm zerremde hissetim. Yazarın gerçekten hayranlık uyandıracak derecede konuları birbirine bağlaması müthiş bir yetenek. Kitabı resmen yaşadım. Bir annelik ve bir kadının yaşadığı zorluklar bu kadar güzel anlatılabilirdi. Ve bir şeyi çok net daha iyi anladım; kadın olmak çok zor. Hayatın biz kadınlara her anlamda zorlaştırılması ne çok üzücü. Hani bazen söyleyecek çok şey olurda tıkanır kalırsınız ya. Bende tam şu an bu eser için duygularımı ifade etmekte nedense biraz zorlandım. Kitap büyüleyici bir sonla okuyucuya veda ediyor. Kesinlikle okunması gereken harika bir eser. Fedakar anneler ve ayakları üzerine sağlam basabilen kadınlar iyi ki var!