“Manyak mısın sen be! O pezevenklerin ne düşündüğü neden önemli ki? Hem başkalarının hakkında ne düşündüğünü o kadar önemsiyorsam o çukurda ne işin var? Orada kimse kimse için iyi bir şey düşünmez. Kimse kimse hakkında düşünmez bile. Herkes birbirinin etini kemirir anca. Sanki bilmiyorsun.”
“Ey doğru insanlar, sevinç kaynağınız Rab olsun, coşun…” diye zikredildiği üzere Allah’a kulluk etmekten kusursuz haz duyarlar ve ibadet etmekten keyif alırlar. Terbiyeli bir kişi, insanlar arasında otururken çok fazla gülmemelidir çünkü çok fazla gülenin itibarının azaldığı söylenir. Alaycılık saygınlığın perdesini örter.
Kişi işlerinde acele etmemelidir çünkü aceleyle iyi bir sonuç alamaz. Bunun yerine düşünüp taşınmayla isteklerine daha kolay ulaşır. Çünkü düşünüre göre iyi çalışmalar ancak sakin düşünmeden sonra yapılabilir.