Ayrılırken "Ankara'ya gidiyorum. Bir şey söyleyecek misin?" dedi. Ben de "Bütün Ankara'ya selam, yani Nahit Hanım'a" dedim. Meziyet Hanım "Bir vagon dolusu" dedi. "Vagonlar dolusu" diye tashih ettim.
... Balkon duvarları omuzlarıma kadar yükseliyor. Yeryüzünden bu balkon, bu duvarlar ve karşımdaki çatılardan başka hiçbir şey görmemek rahatlatıcı ve mutlu kılıcı bir durum...
Bendeki duygusu: Balkonda olmak fakat aşağıya bakmamak.. Yer kalabalık ve insanlarla dolu... Onlardan uzak olmanın rahatlatıcılığı, kendimizle başbaşa, yalnızlığın mutluluğu...