Charles Edouard Jeanneret
@lecorbusier
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Grinyov, Pugaçev'in idamında da hazır bulunmuştu, haydut, kalabalık arasında onu tanıyarak başıyla selamlamış, aynı baş bir iki dakika sonra kesik olarak kanlı kanlı halka gösterilmişti.
Andrey Yefimıç kapıya doğru yöneldi. Kapıyı açar açmaz Nikita yerinden fırlayarak yolunu kesti.
- Nereye gidiyorsunuz? Olmaz, çıkamazsınız! Şimdi uyku vakti!
Andrey Yefimıç şaşkına döndü.
- Sadece bir dakikalığına avluda dolaşacağım!
- Olmaz, çıkamazsınız, yasak. Siz de biliyorsunuz bunu. Nikita kapıyı doktorun yüzüne çarptı ve kapıya yaslandı.
Andrey Yefimıç omuzlarını silkerek sordu:
- Buradan çıkacak olsam kime ne? Anlamıyorum ki!
Sesi titremeye başlamıştı - Nikita, çıkmam lazım! Çıkmam lazım diyorum!
Nikita öğüt verir gibi bir tavırla:
- Düzeni bozmayınız, dedi, bu iyi bir şey değil!
İvan Dmitriç yerinden fırlayarak bağırdı:
- Bu da ne demek şimdi? Ne hakla dışarı salmaz? Bizi burada tutmaya nasıl cüret ederler? Hüküm giymeden kimsenin özgürlüğünden mahrum bırakılmayacağı kanunda açık bir şekilde yazılı! Zorbalık bu! Keyfi hareket ediyorlar!
İvan Dmitriç'in bağırmasından cesaret bulan Andrey Yefimıç:
- Tabii ki keyfi hareket! dedi. Çıkmam lazım, çıkmak zorundayım! Buna hakkı yok! Bırak beni, sana diyoruz!
İvan Dmitriç kapıyı yumruklayarak bağırdı:
- Duyuyor musun, beyinsiz hayvan? Aç yoksa kırarım kapıyı! Canavar herif!
Büsbütün titreyen Andrey Yefimıç:
- Aç diyorum! diye bağırdı. Aç, emrediyorum!
Kapının ardından Nikita'nın sesi duyuldu:
- Konuş hele konuş! Biraz daha konuş!
- En azından git de Yevgeni Fedorıç'ı çağır! Buraya gelmesini rica ettiğimi söyle... Bir dakikalığına!
- Yarın gelir kendisi.
Bu arada İvan Dmitriç sözlerini sürdürüyordu:
- Bizi buradan hiç salmayacaklar! Çürütecekler bizi burada! Tanrım, öbür dünyada cehennem gerçekten yok mu? Bu alçaklar yaptıklarından ötürü bağışlanacak mı? Nerede adalet?
İvan Dmitriç kapıya yüklenerek
