"Gelmeyen ışıkları beklemek, gölgeleri gibi, İşte benim başımda yaşayan uykum; İçimde belli belirsiz hisler duyuyorum, Karanlık sulara düşen çiçek gölgeleri gibi."
"Benim de sözlerimle seni kırdığım çok oldu, ama sonrasında bunu daima anlardım, canım acırdı, ancak kendime hakim olamaz, sözcüklerin ağzımdan çıkmasını engelleyemezdim, onları daha söylerken pişman olurdum. Ama sen sözcüklerle kolayca hücuma geçerdin, ne söylerken ne de sonrasında birilerine acırdın , insan senin karşında tümüyle savunmasız kalırdı."